Van eigen bodem : Chinouk Thijssen 2

Hallo allemaal ,

Het is zover pakjesavond ! wat een feest traditie getrouw vieren wij sinterklaas ook echt altijd op 5 december . Dit jaar gaan we heerlijk gourmetten en doen we natuurlijk weer suprise . Aangezien mijn familie de weg naar mijn blog ook prima weet te vinden ga ik jullie geen sneak peek geven van wat ik heb gemaakt . Met een beetje geluk heb ik morgen even de tijd om het aan jullie te showen samen met wat ik gekregen heb .

De komende maand komen er weer een aantal leuke en spannende dingen aan ! maar daarover later meer want eerst gaan we verder met week 2 in de blogs van eigen bodem van Chinouk Thijssen .

Voor de recensie week van Chinouk ga ik Truth or Dance lezen het nieuwste boek van de hand van deze geweldige auteur . Truth or Dance is het eerste deel in een trilogie . De trilogie gaat over de 4 vriendinnen India, Lisa, Nikki en Zoë . Deze vriendinnen zitten samen op het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en doen er alles aan om toegelaten te worden tot de balletacademie . Als ze aan de app groep Truth or Dance worden toegevoegd denken ze dat het voor een schoolopdracht is alleen is niets minder waar dan dat .

20181112_132559401774322046264045.jpg

Wat ik van het boek verwacht ?

De cover van het boek heeft een prachtige donkere mysterieuze uitstraling wat gelijk een goed begin is want daardoor verwacht je een spannend en beetje mysterieus boek ! Aangezien Chinouk zelf vroeger een dansopleiding heeft gedaan verwacht ik dat ze de danstermen goed weet neer te zetten maar boven al ook de harde cultuur die meestal op dit soort scholen geldt . Denk hierbij aan jaloerse studenten , het soms te weinig eten omdat je al snel te dik bent in de danswereld en natuurlijk de vele blessures die je dans passie in een keer kunnen laten ophouden . Daarnaast verwacht ik een vlotte schrijfstijl en natuurlijk de nodige spanning ( rekening houdend dat het een thriller is voor een wat jonger publiek ) en ik ben natuurlijk reuze benieuwd of we er in dit deel al achter komen wie er achter de app groep truth or dance zit .

Heb jij Truth or Dance van Chinouk Thijssen al gelezen ? laat me dan even weten wat je er van vond want daar ben ik reuze benieuwd naar . En natuurlijk ook of je nog vragen hebt die je graag aan Chinouk zou willen stellen want dan kan ik ze meenemen in het interview .

Liefs , Melanie

Interview met : Judith Visser

Hallo Allemaal ,

Alweer 4 maanden geleden begon ik met de rubriek van eigen bodem op mijn blog ! En nooit had ik durven dromen dat ik zo ontzettend veel goede en leuke respons hierop zou ontvangen ! Maar zowel de auteurs als de lezers blijken het ontzettend leuk te vinden en dat doet me zo goed . Als ik zie hoe hard mijn bezoekers groeien op de blog dan sta ik soms nog met me mond vol tanden want dat betekend dat ik toch iets goed doe om het Nederlandstalige boek weer wat meer bekend te maken !

Ik was dan ook super vereerd dat ik het boek zondagskind van Judith Visser mocht lezen voor mijn blog . De volledige recensie kun je hier lezen . En wat het nog bijzonderder maakte voor mij was het feit dat ik daarnaast ook nog eens Judith Visser mocht interviewen voor me blog . Ik vind het zo bijzonderder dat schrijvers de tijd vrij willen maken om interviews te geven . En daarmee zicht willen open stellen voor hun lezers . Dus ik wens jullie heel veel lees plezier met dit interview waarin Judith met mij praat over haar schrijvers loopbaan , Haar huisdieren , en haar toekomst plannen .

20181112_1330511271006750574028339.jpg

1 Je maakte twee jaar geleden de overstap van thrillerschrijver naar romanschrijver. Was dit een bewuste keuze? En sluit je het schrijven van thrillers in de toekomst uit? Ik heb tien jaar lang met veel plezier thrillers geschreven, vooral omdat ik liefhebber ben van een verrassend plot. Maar de onderwerpen waar ik nu over wil vertellen zijn niet op hun plek in een thriller. In seizoenen beschrijft bijvoorbeeld een groot persoonlijk verlies, het zou niet goed gevoeld hebben daar een misdaadsausje overheen te gieten. En bij Zondagskind vond ik het belangrijk trouw te blijven aan het verhaal, aangezien het grotendeels autobiografisch is. Maar een goed boek is een goed boek, het maakt voor mij dan verder niet uit welk etiket erop geplakt zit. Al zie ik wel dat de verhalen die mij nu als schrijver aantrekken niet echt thriller-materiaal zijn.

2 Zondagskind gaat over een jong meisje dat opgroeit met asperger. Je hebt zelf ook het syndroom van asperger. Was het niet heel moeilijk om een boek te schrijven wat zo ontzettend dicht bij je staat ? Wat heb jij als de grootste obstakels ervaren in het opgroeien met asperger en was je opgelucht toen je eindelijk de diagnose kreeg? Dat zijn drie vragen. Ik zal ze een voor een beantwoorden. Het schrijven van Zondagskind was soms moeilijk, maar niet omdat het zo dicht bij mezelf staat. Wat het lastig maakte was dat ik zo ontzettend veel materiaal had om uit te putten, zoveel herinneringen, zoveel scenes. Ik moest een selectie maken, en zelfs toen nog heel veel schrappen, en dat was pittig. Die keuzes (wie gaat eruit, welke gebeurtenissen schrap ik) vond ik soms bijna onmogelijk. En wat ook moeilijk was: als je op dingen terugkijkt dan zie je al vaak situaties die je beter anders had kunnen aanpakken. Gesprekken waarin je beter dit of dat had kunnen zeggen, dat soort dingen. Soms was het verleidelijk om Jasmijn te laten handelen zoals ik wénste dat ik destijds gehandeld had, maar toch heb ik dat niet gedaan. Ik wilde trouw blijven aan hoe het destijds écht is gegaan, hoe frustrerend sommige dingen achteraf ook zijn. Want ik voel me nu natuurlijk veel wijzer en ontwikkelder dan dat ik toen was, haha. Maar toch heb ik het laten staan zoals ik de dingen toen beleefde.

De grootste obstakels in het opgroeien met asperger waren vooral dat ik vaak niet wist hoe ik me moest gedragen, en dat ik ziek werd als iets te druk voor me was geweest.

Of ik opgelucht was toen ik de diagnose kreeg… Nee, het was meer een soort verklaring. Het heeft verder weinig veranderd, want ik kreeg mijn diagnose vier jaar geleden en tegen die tijd had ik er zelf al voor gezorgd dat mijn leven zo autisme-proof mogelijk was: ik ben vanuit een drukke stad verhuisd naar een rustige badplaats aan zee waar ik hele dagen met mijn honden door de bossen kan zwerven zonder iemand tegen te komen. En ik ben schrijver, waardoor ik het grootste gedeelte van de tijd alleen werk. De enige reden dat ik me destijds heb laten onderzoeken was dat ik graag mijn rijbewijs wilde halen en ik hoopte dat er misschien een pilletje bestond voor mijn ‘handicap’. Ik viel namelijk telkens achter het stuur in slaap omdat ik zo overprikkeld raakte van het verkeer. Maar toen bleek dus dat ik Asperger had.

3 Zelf heb ik PTSS gehad waarbij ik erg veel aan mijn katten had. Zij voelden haarfijn aan als ik angstig was en kwamen dan bij me liggen om me te troosten. Jij hebt een prachtige hond, Yuriko, die je overal mee naar toe neemt. Welk effect heeft zij op jou? En hoe belangrijk is ze in jou leven?Yuriko is mijn hulphond. We leven in een roedel met drie honden, maar zij is degene die altijd met mij meegaat. Zij zorgt ervoor dat ik rustig blijf in drukke situaties, want dankzij haar let ik minder op alle herrie en prikkels om me heen en focus ik me op haar. Dat werkt heel kalmerend. Ik voel me dankzij haar ook nooit meer alleen in een groep mensen, wij zijn samen een heel sterk team en dat geeft mij veel zelfvertrouwen. Ook is ze altijd vrolijk. En ik vind het mooi om te zien hoe dicht ze bij de natuur staat. Yuriko is een wolfhond, zij stamt uit Karpatenwolf en Duitse herder. Ze reageert zeer instinctief op situaties. Dat is prachtig. Ook zijn we samen ambassadeur van Hulphonden voor Autisme.

4 Ik las ergens dat de muziek van Elvis je rustig maakt. Welke muziek vind je nog meer erg goed om naar te luisteren? Ik luister bijna alleen maar naar Elvis. Maar als ik toch iets moet noemen dan vind ik Johnny Cash ook goed. En Otis Redding. En ik kan sommige rap-artiesten wel waarderen, hun snelle en gevatte tekst.

5 Wat hoop je met Zondagskind over te brengen op de lezers?
Ik hoop dat ik mensen de wereld even door andere ogen kan laten zien. Door de ogen van iemand met autisme. Dat is wat ik zelf als lezer altijd fijn vind: als je dankzij een boek met een andere blik naar dingen kijkt. 

6 Je hebt inmiddels al aardig wat titels op je naam staan! Hoe kijk je terug op je schrijverscarrière tot nu toe?  Ik probeer niet terug te kijken maar me vooral op de toekomst te richten. Als ik terugdenk aan de boeken die ik heb geschreven dan zie ik veel te veel dingen die ik nu anders (beter) zou doen.

7 Wat brengt de toekomst voor Judith Visser, staat er alweer een nieuw boek op de planning? Mijn volgende boek wordt een vervolg op Zondagskind, over de volwassen jaren van Jasmijn. In die roman kan de lezer volgen hoe Jasmijn haar dromen najaagt en wat zij tijdens dat proces over zichzelf, en de wereld, leert. Ook verschijnt dit voorjaar de Duitse vertaling van Zondagskind (‘Mein Leben als Sonntagskind’) en dat vind ik heel spannend!

Super bedankt Judith voor het beantwoorden van mijn vragen .

Liefs ,

Melanie

Recensie : In de ban van de wolf van Christine Charliers

Hallo Lieve Lezers ,

December is een mega drukke maand dus betekend dat helaas ook dat ik iets minder tijd heb om te bloggen waardoor er minder blogs online zullen komen . In December zal ik even de bookstagrammers in the spotlight overslaan maar geef je gerust vast op voor de bookstagrammers spotlight in jauary . Vandaag mag ik weer een mooie recensie plaatsen van het eerste boek uit een trilogie van Christine Charliers een Vlaamse auteur . De komende maanden gaan jullie nog veel meer horen over Christine want ze is namelijk een van de auteurs die mee werkt aan mijn blogs van eigen bodem . Dankzij uitgeverij Clavis kreeg ik echter de kans om alle drie de boeken te mogen recenseren hoe tof is dat ! En daarom doen we de volgorde dit keer een beetje anders en beginnen we met de recensies van de eerste 2 delen alvorens we echt kennis gaan maken met Christine .

20181201_1611053426238589093356111.jpg

Een geweldige urban fantasy 

Auteur : Christine Charliers

Uitgever : Clavis

Verschijningsdatum : Maart 2015

Aantal pagina’s : 300

Aantal sterren dat ik geef : *****/*****

Waar het verhaal over gaat :

De veertienjarige Esther woont in een saai dorpje in de Pyreneeën en leidt een doodnormaal leven. Ze heeft een bijbaantje in de supermarkt, helpt haar moeder in het huishouden en wil met haar vriendinnen naar een feestje. Maar aan dat zorgeloze leventje komt een einde … Op een avond, als Esther alleen thuis is, dringen drie mannen het huis binnen en vallen haar aan. Ze spuiten een vreemde vloeistof in haar nek en bedreigen haar. Voor Esther weet wat er gebeurt, zijn ze weer verdwenen. De volgende dag is alles anders. Esthers lichaam lijkt niet meer hetzelfde. Ze wordt sterker en sneller, en haar zintuigen zijn hypergevoelig – maar ze is niet veilig. De drie mannen maken jacht op haar … Wat willen ze in hemelsnaam?

Wat ik van het boek vind : 

Ik ben een groot fan van dit soort urban fantasy boeken waarbij het verhaal zich gewoon in de hedendaagse tijd afspeelt en Christine heeft me hierin niet teleurgesteld .

Laten we beginnen met de cover ! Want die vind ik echt prachtig . De foto erop is super mooi en ook de kleur van het boek vind ik heel sprekend .

Het boek begint met een proloog en die is gelijk spannend . In de proloog lezen we over een jongen die in een wolf word veranderd door middel van een serum wat hem eerder is toegediend . Door het proloog zit je gelijk op het puntje van je stoel en wil je het boek niet meer weg leggen .

Het verhaal zelf is ontzettend goed opgebouwd we leren Esther kennen als een gewoon simpel meisje met problemen die elke puber wel heeft zoals het niet naar een feestje mogen gaan .  Als Esthers moeder echter op een avond weg is en Esther de deur opent word ze overmeesterd door drie vreemde mannen . Daarna veranderd haar leven compleet .

Waarom kan Esther opeens beter ruiken , horen en zien en wat willen die drie vreemde mannen van haar ? Je zal er allemaal achter komen als je het boek leest . In het boek staan ook kleine gedichtjes en deze vind ik echt prachtig . Daarnaast vind ik het verhaal op zo’n manier geschreven dat het allemaal klopt en realistisch over komt .

Het boek is voor mensen met de leeftijd van 14 jaar of ouder maar ook ik met me bijna 36 jarige leeftijd heb dit boek met zoveel liefde en plezier gelezen dat die zeker in me toplijst van boeken komt die ik dit jaar gelezen heb .

En na het einde van het boek kan ik niet wachten om aan deel 2 te beginnen ! En dat is dus ook precies wat ik nu ga doen .

Ik wens jullie allemaal een fijne dag !

Liefs , Melanie

 

Interview met : Kate Paris

Hallo lieve Lezers ,

Vandaag heb ik een heerlijk rustig dagje ! dus lekker veel tijd om te lezen maar ook om nieuwe foto’s te gaan maken voor me blog en instagram . Ik vind foto’s maken altijd super leuk ! Met of zonder props het is gewoon heerlijk om de boeken mooi uit te laten komen op een foto .

Vandaag is ook de dag dat we weer afscheid gaan nemen van een auteur van eigen bodem ! En dit keer is dat Kate Paris ! Ik wil Kate heel graag bedanken voor haar medewerking de afgelopen 4 weken . Ik heb er van genoten om je wat beter te leren kennen en je prachtige boek te hebben gelezen .

Maar we nemen natuurlijk geen afscheid voor dat we nog een aantal leuke vragen aan Kate hebben gesteld ! Deze vragen zijn tot stand gekomen samen met jullie en dat is natuurlijk helemaal leuk . De winnaar van het boek een omweg naar geluk is geworden : Simone Vaas kate vond haar vraag over dat je zelf wel gelukkig moet zijn om een feelgood boek te schrijven de leukste ! Als je me je adress even doorgeeft stuur ik  het boek morgen naar je op . Natuurlijk wens ik je heel veel lees plezier ! Laat je Kate en mij even weten wat je van het boek vond ?

unnamed

1. Welk boek heeft je geïnspireerd om te gaan schrijven?

Er is niet echt een speciaal boek dat me heeft geïnspireerd om zelf te gaan schrijven. Vanaf het moment dat ik kon lezen, heb ik boeken verslonden en daarbij groeide de wens om ooit zelf een verhaal te schrijven. Nu heb ik wel af en toe een boek in handen waarbij ik denk: ‘Zo wil ik ook graag iets op papier zetten.’ De roman Het licht dat we verloren was er zo eentje. Jill Santopolo heeft zo’n beeldende manier van schrijven, dat wil ik graag ook zo doen.

2. Gaan er nog meer boeken komen die aansluiten bij deze 2?

Gelukkig wel. Zowel mijn debuut als mijn nieuwste roman kun je als stand-alone lezen, maar als je ze na elkaar leest, ontdek je toch net iets meer over de hoofdpersonen. Volgend jaar zomer staat het laatste boek in deze serie op de planning: het verhaal van Line. Daarin neem ik lezers in elk geval mee naar Kopenhagen.

3. Waar haal je de inspiratie voor je boeken vandaan?

Inspiratie krijg ik door de kleinste dingen: een zin die ik opvang in de supermarkt, een scène uit een film, een bijzondere situatie waarin ik beland… Ook muziek doet altijd heel veel. Dat er net een zinnetje bijzit dat me aan het denken zet en waardoor ik ineens een complete scène voor me zie, geweldig vind ik dat!

4. Als je eenmaal inspiratie en een idee voor een verhaal hebt, wat moet je dan allemaal doen voordat het uiteindelijk echt een boek is?

Dat is eigenlijk nog een heleboel. Natuurlijk moet het verhaal eerst op papier. Ik maak altijd eerst een outline, een lijst met de belangrijkste gebeurtenissen en plotwendingen. Daarna volgt een stukje research. In ‘Een omweg naar geluk’ vertel ik onder meer over ‘urban free climbers’, mensen die zonder veiligheidsmiddelen gebouwen beklimmen. Deze sport fascineerde me enorm en ik wilde er graag meer over weten. Met name over hoe klimmers met angst omgaan, omdat dit belangrijk was voor mijn verhaal. Voordat ik begon met schrijven en ook nog tijdens het schrijven heb ik een aantal boeken en interviews gelezen en documentaires gekeken, en hulp ingeroepen van twee experts, zodat het verhaal zou kloppen.
Als ik schrijf lezen er altijd een paar mensen mee. Deze proeflezers zijn echt geweldig. Ze houden de rode draad in de gaten, wijzen me op dingen die ze onduidelijk of juist heel leuk vinden en helpen zo mee om de eerste versie zo goed mogelijk te laten worden. Want die eerste versie gaat naar de uitgever, die vervolgens laat weten wat zij ervan vindt en dat is altijd weer spannend!
Daarna volgen er een aantal redactierondes, want een boek is nooit in één keer goed, het kan altijd beter. Samen met een eindredacteur is dit de kans om het manuscript nog een aantal keer heel goed door te nemen en te herschrijven. Denk daarbij gerust aan een ronde of vijf, zes. Een redacteur kijkt bijvoorbeeld ook of alles wat je opschrijft wel klopt. Zodra je schrijft dat je hoofdpersoon binnen een uur van Amsterdam naar New York reist, zal een redacteur daar zeker een vraagteken bij zetten.
Uiteindelijk volgt de eindredactie, waarbij een eindredacteur nog een keer het hele manuscript onder de loep neemt. Grote veranderingen in het verhaal hoef (en kun) je op dat moment niet meer aanbrengen.
Als dit stadium erop zit, volgt er een drukproef, en pas als die gecheckt is, gaat het geheel naar de drukker en verschijnt het boek. Als je het zo bekijkt, is het eigenlijk best logisch dat er vanaf het eerste idee al snel een jaar nodig is voordat een auteur zijn of haar boek in handen heeft.

5. Je moet wel een positief mens zijn om een feelgood-roman te schrijven. Ben je zelf gelukkig of nog zoekende?

Gelukkig ben ik al bijna 20 jaar heel gelukkig met Bram, mijn man. We hebben samen drie kinderen, een zoon van 13 en twee dochters van 11 en 8. We zeggen weleens tegen elkaar dat we in dit leven al wel genoeg hebben meegemaakt voor vier levens. De afgelopen jaren trokken we van Nederland naar Ierland en terug en vervolgens naar Noorwegen, waar we een paar keer verhuisden en vervolgens gingen we verder naar Duitsland. Inmiddels wonen we in Oldenburg, dicht bij de grens. Hier bevalt het ons ontzettend goed en het is ook fijn in de buurt van Nederland zodat ik vaker bij boek gerelateerde evenementen kan zijn.

6. Wat is je favoriete boek en waarom?

Een favoriet boek kiezen is echt onmogelijk. Er zijn zoveel boeken die me op de een of andere manier hebben geraakt, daar kan ik echt niet tussen kiezen. In het feelgood-genre lees ik bijvoorbeeld heel graag Colleen Hoover. Zij weet me altijd te verrassen met haar plotwendingen en zodra een schrijver dat kan, ben ik verkocht. De roman van Jill Santopolo die ik hiervoor noemde, raakte me ook, omdat ik me zo ongelooflijk goed kon voorstellen hoe verscheurd de hoofdpersoon zich moest voelen en dat bereik je alleen maar als je goed kunt schrijven.
Een klein boekje dat ik al heel lang in huis heb en dat destijds veel indruk maakte, is De kleine prins. Het lijkt een sprookje, een verhaal voor kinderen, maar er zit zoveel meer in dit boekje dat ik het nog regelmatig opnieuw uit de kast pak.

7. Fee is in het boek een echte daredevil en beklimt de hoogste gebouwen. Wat is het meest spannende dat je zelf in je leven hebt gedaan?

Emigreren. Vanuit Nederland naar een ander land gaan en daar opnieuw beginnen, was absoluut een van de spannendste dingen die ik heb gedaan (een paar keer dus eigenlijk), maar ook een van de beste. Ik heb zo veel over mezelf geleerd door volledig uit mijn comfortzone te stappen, daar heb ik nog bijna elke dag iets aan. Bovendien hebben alle verhuizingen een heleboel inspiratie opgeleverd.

8. In Een omweg naar geluk lezen we ook veel over restaurants, koken en wijn. Vertel, wat is jouw favoriete restaurant? En kook je zelf ook graag?

Eigenlijk heb ik wel een paar lievelingsrestaurantjes, maar een van mijn favorieten is zeker Co-Ma Madsalen, een restaurant in Kopenhagen, waar ik een beetje per verrassing terechtkwam, toen ik eind 2017 de Black Diamond bibliotheek bezocht. Omdat ik er alleen zat, had ik mijn notitieboek meegenomen, en tijdens het heerlijke eten kwamen bijna als vanzelf de eerste stukjes tekst van het derde deel in de Sommeliers-reeks op papier. Het was alsof Line bij me aan tafel zat.
Zelf kook ik ook graag. Het liefst Italiaans. Voor pasta met pesto mag je altijd langskomen en dan krijg je mijn interpretatie van Tiramisu (zonder ei) als toetje.
9. Wilde je altijd al auteur worden? Of had je vroeger misschien hele andere toekomstplannen?

Ik heb altijd willen schrijven. Verhalen vertellen vond ik zoiets bijzonders. Toch heeft het nog een tijd geduurd voordat ik de stap durfde te wagen. Na mijn studie heb ik eerst een poos als tekstschrijver bij een communicatiebureau gewerkt en daarna heb ik dat als freelancer nog een aantal jaren gedaan. Pas toen we naar Noorwegen verhuisden, heb ik voor het eerst een verhaal geschreven dat gepubliceerd werd.

10. Een omweg naar geluk is een feelgood-boek. Zou je ook weleens een boek in een totaal ander genre willen schrijven?

Ja, dat zou ik best willen proberen. Ik lees ook heel graag fantasy en het lijkt me heel leuk en boeiend om een keer een fantasiewereld te ‘bouwen’ en daar een verhaal in te plaatsen.

11. Ik vind de cover van je boek echt prachtig! Hoe ben je op het idee voor de cover gekomen?

Wat fijn dat je de cover mooi vindt! De credits hiervoor gaan naar de ontwerper. Ik heb een moodboard aangeleverd en geholpen met het vinden van de best passende foto’s, maar het ontwerp is verder van haar. Mijn debuut is in 2019 ook in het nieuwe design te bestellen en het derde boek komt ook in deze stijl, zodat ze straks alle drie goed bij elkaar passen.

12. Wat houd je zoal bezig in het dagelijkse leven naast schrijven?

Omdat mijn man en ik allebei banen hebben, die vaak ook ’s avonds en in het weekend aandacht vragen, en we drie jonge kinderen hebben, is ons leven altijd een gezellige en vaak heel drukke boel. Ik word erg blij van (mini-)vakanties met mijn gezin, we reizen allemaal graag, maar ik vind het ook heerlijk om af en toe in mijn eentje een nieuwe plek te ontdekken. Naast het schrijven, fotografeer en beeldhouw ik graag, vind ik het heerlijk om te dansen en naar muziek te luisteren en natuurlijk vind ik het fijn om te lezen of om naar een goede film te kijken (bij voorkeur met Bram, fijn samen op de bank met iets lekkers erbij). Maar ik ben ook graag samen met goede vrienden. Het liefst kook ik dan voor ze en praten we onder het genot van een goed glas wijn de hele nacht door.

13. Stel je boek wordt verfilmd, welke acteurs zou je graag zien als Fee en Olivier?

Dat is een lastige, er zijn zoveel goede acteurs. Olivier zou een beetje stoer moeten zijn, en Fee natuurlijk ook, maar zij zou ook iets breekbaars moeten hebben. Op mijn moodboard – die maak ik ook altijd als ik aan een nieuw verhaal begin, dat was ik nog vergeten te vertellen – had ik Clémence Poésy staan voor de rol van Fee en Sam Claflin voor de rol van Olivier. Als die in de verfilming komen, ben ik erg gelukkig. 

14. Vertel, wat kunnen we in de toekomst nog verwachten van Kate Paris?

In de heel nabije toekomst komt er iets nieuws onder mijn eigen naam. Ook feelgood, maar zonder de erotiek, die bij het werk van mijn alter ego toch altijd een plekje heeft. Het is iets waar ik de afgelopen maanden erg druk mee ben geweest en waarin Noorwegen en het noorderlicht een grote rol spelen. Ik kan bijna niet wachten om er meer over te delen, maar dat mag nu nog niet.
En volgend jaar komt natuurlijk het verhaal van Line, waarin ik de lezer meeneem naar Kopenhagen. Dat verhaal zit al bijna helemaal in mijn hoofd, zodra mijn huidige project afgerond is, ga ik er direct mee beginnen.

Ik wens je veel succes met je toekomst plannen ! ik kan niet wachten om deel drie in de serie te gaan lezen ! en ga je zeker blijven volgen .

Heel veel liefs ,

Melanie

Recensie vanuit mijn hart : Zondagskind van Judith Visser

Hallo lieve Lezers ,

Maandag alweer een nieuwe week een nieuw begin . Vandaag heb ik zoals normaal weer revalidatie therapie . Ik vind het wel jammer dat de revalidatie therapie inmiddels op zijn eind begint te lopen . Ik ben helaas nog niet waar ik moet zijn maar daar kan ik nu verder zelf aan werken .

Afgelopen week las ik Zondagskind van Judith Visser . Ik wilde dit boek heel graag lezen want had er al zoveel goede verhalen over gehoord . Maar toch zag ik er een beetje tegen op om er aan te beginnen want het is echt een mega dik boek ! Al kwam ik er al snel achter toen ik begon met lezen dat ik me zorgen had gemaakt voor niks want binnen 3 dagen had ik het boek uit .

Laten we beginnen met de algemene informatie :

Auteur  :Judith Visser

Uitgever : HarperCollins

Verschijningsdatum : april 2018

Aantal pagina’s : 480 pagina’s

Aantal sterren *****/*****

Op de flaptekst kunnen we het volgende lezen .

Een pure en overdonderende roman over opgroeien met autisme
Jasmijn Vink praat niet. Wel met haar hond. En met Elvis. Die zeggen namelijk niets terug en dat is fijn. Dan hoeft zij zich niet af te vragen wat er bedoeld wordt. Of na te denken over wat ze moet antwoorden. Hoe kan het dat anderen wel weten hoe ze zich moeten gedragen? Dat mensen zich kunnen afsluiten voor de voortdurende stroom van prikkels, die er bij haar voor zorgt dat haar hoofd implodeert? Met vallen en opkrabbelen leert Jasmijn hoe ze zich in sociale situaties staande kan houden.
Zondagskind vertelt het verhaal van een jong meisje dat opgroeit in de jaren tachtig en negentig, een tijd waarin weinig bekend was over autisme. Jasmijn bewandelt haar eigen, hobbelige pad en leert bij elk obstakel zichzelf en de wereld waarin ze leeft beter begrijpen. Zondagskind neemt de lezer mee in de belevingswereld van iemand met asperger.

Wat ik van het boek vond : 

Wauw wat heeft Judith Visser een prachtige autobiografische roman  weten neer te zetten ! Het boek begint met een nogal rommelige autorijles . Waarna we terug naar Jasmijn Vink als ongeveer 4 jarig kindje . Vanaf dat alle eerste moment zit je gelijk in het verhaal en door de fijne schrijfstijl van Judith Visser voelt het bijna alsof je echt meemaakt wat Jasmijn Vink ook mee maakt . Het verhaal word met korte hoofdstukken vanuit de ik personage verteld . En juist door die manier van schrijven kruip je echt in het hoofd van Jasmijn . Vooral de stukken waarin Jasmijn beschrijft wat er zich in haar hoofd afspeelt voordat zei een migraine aanval krijgt wisten mij diep te raken . In het hele verhaal weet Jasmijn eigenlijk niet waarom ze anders is en is er ook nog geen diagnose gesteld . Wat ik heel bijzonder vind is de positieve instelling van Jasmijn en hoe ze omgaat met haar anders zijn . Ik hoop enorm dat Judith snel met een vervolg op dit boek komt omdat ik reuze benieuwd ben naar hoe het met Jasmijn gaat in haar volwassen leven .

Heel veel liefs ,

Melanie

Bookstagrammer in the spotlight : myperfectbooklifenl

Hallo Allemaal ,

Het is weer zondag Yes ! Zoals de meeste ondertussen wel weten hou ik enorm van zondagen . Want de zondag is echt zo’n  luier dagje waarop iedereen in de familie gewoon lekker doet wat die wil . Zoon lief is meestal werken of aan het netflixen . Vriend lief en ik gamen kijken F1 en ik lees een lekker boek of werk aan een swap . Maar wat we wel altijd samen doen is heerlijk uitgebreid brunchen . Lekkere verse sinasappelsap , broodjes een gekookt eitje etc en even tijd voor elkaar . Kletsen over hoe de week was .

Monica

Hebben jullie tradities voor het weekend ?

Maar de zondag is ook een traditie geworden op mijn blog ! Want op zondag is het weer tijd voor de bookstagrammer in the spotlight . En deze keer zetten we Monica Haak van myperfectbooklifenl in de spotlight . Monica heeft echt een super gaaf account . Ik werd gelijk verliefd op de foto’s op haar feed . Monica is 22 jaar jong en blogt al 4 jaar en daarnaast is ze 3 jaar geleden dus ook begonnen met haar bookstagram . Daarnaast is Monica bezig om haar masteropleiding Orthopedagogiek af te ronden . Ook zit Monica bij een toneelvereniging en een dansschool en tekent en schrijft ze graag naast het lezen van boeken . Het schrijven is vorig jaar een beetje doorgeslagen en toen was er opeens het boek Fatale beloftes . Monica heeft geen ambities om auteur te worden Maar vond dat boek wel echt heel bijzonder om te schrijven .

Natuurlijk heb ik Monica ook nog een aantal vragen mogen stellen ! en haar antwoorden daarop lees je hieronder .

1 Het eerste wat me opvalt op je instargram account zijn de foto,s met de mooie rode kat erop ! Ik kan er niks aan doen want ik heb een voorliefde voor rode katten 🙂 dus vertel hoe oud is die wat is zijn/haar naam ?
De kat op mijn foto’s is Jack, een rode cyperse kater van inmiddels 11,5 jaar oud.
2 Hoe ben je op bookstgram terecht gekomen en hoelang doe je het inmiddels al ?
Eigenlijk was ik vooral aan het bloggen in het begin, maar ik had wel steeds leuke boekenfoto’s die ik wilde delen. Al snel kwam voor mij de conclusie: Instagram! Toen wist ik nog niet hoe immens groot de bookstagram community is, dat ontdekte ik allemaal later pas. Inmiddels ben ik wel al 3 jaar lekker foto’s aan het maken, nieuwe boeken aan het ontdekken en inspiratie aan het opdoen op bookstagram.

Bookstagram 2.jpg
3 Welke bookstagrammers zijn jou grote voorbeeld en waarom ?
– my_magicalbookish.corner, omdat zij heel mooi subtiel met foto’s bewerken is. Ze voegt dan glitters en sterren toe, maar het is dan echt heel magisch kloppend bij de foto en niet vet nep.
– justanotherbookishblog, omdat zij echt een heel fijn licht thema heeft met hout als achtergrond. Ik hou hier heel erg van.
– tata.lifepages, omdat zij echt heel tof kleurencombi’s maakt per foto en superleuke props gebruikt
– booksandsparkles, omdat zij echt heerlijk met de seizoenen meegaat en elke foto wel sparkles heeft. Love it!
4 Wat mag er in je boekenkast niet ontbreken naast de boeken ?
Beren! Mijn lievelingsdier is een beer en ik heb een beren beeldje, een houten beer en een knuffel beertje in mijn kast staan. Al zijn Harry Potter goodies of een mok met boekenleggers natuurlijk ook onmisbaar.
5 Welk boek zou je iedereen aanraden en waarom ?
CARAVAL. Hahaha. Echt, mijn all time fave! En het vervolg Meester Legende is minstens net zo goed! Ik heb beide boeken ook al herlezen en ik krijg er gewoon niet genoeg van.
6 Welke props zou je niet kunnen missen op je instagram foto’s
Natuur! Ik heb altijd bloemen, blaadjes, dennenappels, boomstam, vlinders, pompoenen, schelpen, paddenstoelen en noem zo maar op op de foto’s staan. Ik vind ze heel erg mooie foto’s opleveren en binnen al die natuurprops heb je ook nog verschillende thema’s (herfstbladeren vs. lentebloemen bijvoorbeeld) en kleurschema’s (roze boek, roze/witte bloemen).
7 Welke auteur zou je nog eens heel graag willen ontmoeten ?
Dat gaat toch echt Stephanie Garber zijn, de auteur van Caraval en Meester Legende. Ik zou er veel voor over hebben om haar te zien!

Bookstagram 1.jpg

Dankjewel Monica voor het beantwoorden van mijn vragen  ! ik vond het super leuk om je antwoorden te lezen .

Heb jij nu zelf ook altijd al in de spotlight willen staan met jou bookstagram ? Dan is dit je kans ik ben weer opzoek naar leuke nieuwe bookstagrammers . Opgeven is heel simpel gewoon even een mailtje sturen naar bookstamel@gmail.com met in de titel bookstagrammer in the spotlight ! 

Ik zeg tot de volgende keer

Liefs , Melanie

Van eigen bodem : Chinouk Thijssen 1

Hallo Lieve boekfanaten !

Ja ja het is alweer tijd voor een nieuwe Auteur voor de van eigen bodem blogs . En op deze ben ik stiekem toch wel een heel klein beetje trots want het is niemand minder dan Chinouk Thijssen . Chinouk bracht dit jaar 2 geweldige boeken uit fataal spel en Truth or Dance .  Nu typ ik hier natuurlijk dat ik de boeken helemaal geweldig vind en meestal vertel ik dat pas bij de recensie ! Maar Truth or Dance lag al een hele poos in huis en ik kon het gewoon niet laten om hem te gaan lezen . Maar wat ik er nu echt allemaal van vind daar moeten jullie toch echt nog even op wachten tot de recensie !

20181028_123801.jpg

Want deze week is het eerst tijd om Chinouk aan de mensen voor te stellen die haar nog niet kennen . Chinouk is geboren in 1983 en een echte boekenwurm ! Ze heeft een grote collectie boeken die ze op kleur sorteerd . Ze heeft daarnaast een super leuke bookstagram en booktube . Ze is freelance corrector voor uitgeverijen en boven alles is ze natuurlijk schrijfster van Ya-Thrillers . Wat mij vooral opviel toen ik op onderzoek ging naar wie Chinouk is , is de omgang die chinouk heeft met haar Lezers . Chinouk komt over als een super gezellige auteur die haar fans graag te woord staat of leuke dingen met ze doet zoals de sleepover op de beurs in antwerpen hoe gaaf is dat !

Maar hoe is het ooit allemaal begonnen voor Chinouk ? Verhalen vertellen zat er al van jongs af aan in bij Chinouk . Op de basisschool schreef ze al korte spannende verhalen en op haar twaalfde schreef ze al een heel schrift vol over haar zomervakantie . Ook had Chinouk altijd een dagboek bij zich . Pas rond haar 20ste heeft ze het sschrijven weer echt opgepakt en begon ze als columniste voor verschillende websites .  Toen ze een keer niet kon slapen besloot ze om midden in de nacht een verhaal te schrijven . Dit verhaal heeft ze uiteindelijk uitgewerkt tot een boek en dat werd haar debuut boek dat bij een POD-uitgeverij verscheen : Liefdesduivel was ook een thriller . Chinouk wilde graag  dat mensen haar verhalen konden lezen en dat ze daardoor even konden ontspannen .  Maar ze had geen idee hoe ze het moest aanpakken om bij een grote uitgeverij terecht te komen . Ze dacht dat je makkelijk een contract kon krijgen maar dat viel even tegen zeg . Inmiddels is het dertien jaar latern en kreeg ze pas vorig jaarhaar eerste echte boekcontract bij een grote uitgeverij . In de afgelopen jaren heeft Chinouk veel afwijzingen gekregen en vaak op de misschienstapel gelegen . Dat heeft ervoor gezorgd dat ze extra gemotiveerd raakte om haar zelf verder te ontwikkelen , want ze wist dat ze misschien nog niet goed genoeg was . Maar ze geloofde er wel heilig in dat ze dat ooit wel zou worden . Dus schakelde Chinouk kritische proeflezers in , Ging ze meer in haar eigen genre lezen . En na nog heel veel pogingen lukte het uiteindelijk en nu kan ze dan ook zeggen dat het allemaal ergens goed voor is geweest .

Ik ben echt reuze benieuwd naar Truth or Dance van Chinouk die pas is uitgekomen en kan dan ook niet wachten om die te gaan lezen .  maar daarover de volgende keer weer meer .

Heel veel liefs ,

Melanie