Interview met : Kate Paris

Hallo lieve Lezers ,

Vandaag heb ik een heerlijk rustig dagje ! dus lekker veel tijd om te lezen maar ook om nieuwe foto’s te gaan maken voor me blog en instagram . Ik vind foto’s maken altijd super leuk ! Met of zonder props het is gewoon heerlijk om de boeken mooi uit te laten komen op een foto .

Vandaag is ook de dag dat we weer afscheid gaan nemen van een auteur van eigen bodem ! En dit keer is dat Kate Paris ! Ik wil Kate heel graag bedanken voor haar medewerking de afgelopen 4 weken . Ik heb er van genoten om je wat beter te leren kennen en je prachtige boek te hebben gelezen .

Maar we nemen natuurlijk geen afscheid voor dat we nog een aantal leuke vragen aan Kate hebben gesteld ! Deze vragen zijn tot stand gekomen samen met jullie en dat is natuurlijk helemaal leuk . De winnaar van het boek een omweg naar geluk is geworden : Simone Vaas kate vond haar vraag over dat je zelf wel gelukkig moet zijn om een feelgood boek te schrijven de leukste ! Als je me je adress even doorgeeft stuur ik  het boek morgen naar je op . Natuurlijk wens ik je heel veel lees plezier ! Laat je Kate en mij even weten wat je van het boek vond ?

unnamed

1. Welk boek heeft je geïnspireerd om te gaan schrijven?

Er is niet echt een speciaal boek dat me heeft geïnspireerd om zelf te gaan schrijven. Vanaf het moment dat ik kon lezen, heb ik boeken verslonden en daarbij groeide de wens om ooit zelf een verhaal te schrijven. Nu heb ik wel af en toe een boek in handen waarbij ik denk: ‘Zo wil ik ook graag iets op papier zetten.’ De roman Het licht dat we verloren was er zo eentje. Jill Santopolo heeft zo’n beeldende manier van schrijven, dat wil ik graag ook zo doen.

2. Gaan er nog meer boeken komen die aansluiten bij deze 2?

Gelukkig wel. Zowel mijn debuut als mijn nieuwste roman kun je als stand-alone lezen, maar als je ze na elkaar leest, ontdek je toch net iets meer over de hoofdpersonen. Volgend jaar zomer staat het laatste boek in deze serie op de planning: het verhaal van Line. Daarin neem ik lezers in elk geval mee naar Kopenhagen.

3. Waar haal je de inspiratie voor je boeken vandaan?

Inspiratie krijg ik door de kleinste dingen: een zin die ik opvang in de supermarkt, een scène uit een film, een bijzondere situatie waarin ik beland… Ook muziek doet altijd heel veel. Dat er net een zinnetje bijzit dat me aan het denken zet en waardoor ik ineens een complete scène voor me zie, geweldig vind ik dat!

4. Als je eenmaal inspiratie en een idee voor een verhaal hebt, wat moet je dan allemaal doen voordat het uiteindelijk echt een boek is?

Dat is eigenlijk nog een heleboel. Natuurlijk moet het verhaal eerst op papier. Ik maak altijd eerst een outline, een lijst met de belangrijkste gebeurtenissen en plotwendingen. Daarna volgt een stukje research. In ‘Een omweg naar geluk’ vertel ik onder meer over ‘urban free climbers’, mensen die zonder veiligheidsmiddelen gebouwen beklimmen. Deze sport fascineerde me enorm en ik wilde er graag meer over weten. Met name over hoe klimmers met angst omgaan, omdat dit belangrijk was voor mijn verhaal. Voordat ik begon met schrijven en ook nog tijdens het schrijven heb ik een aantal boeken en interviews gelezen en documentaires gekeken, en hulp ingeroepen van twee experts, zodat het verhaal zou kloppen.
Als ik schrijf lezen er altijd een paar mensen mee. Deze proeflezers zijn echt geweldig. Ze houden de rode draad in de gaten, wijzen me op dingen die ze onduidelijk of juist heel leuk vinden en helpen zo mee om de eerste versie zo goed mogelijk te laten worden. Want die eerste versie gaat naar de uitgever, die vervolgens laat weten wat zij ervan vindt en dat is altijd weer spannend!
Daarna volgen er een aantal redactierondes, want een boek is nooit in één keer goed, het kan altijd beter. Samen met een eindredacteur is dit de kans om het manuscript nog een aantal keer heel goed door te nemen en te herschrijven. Denk daarbij gerust aan een ronde of vijf, zes. Een redacteur kijkt bijvoorbeeld ook of alles wat je opschrijft wel klopt. Zodra je schrijft dat je hoofdpersoon binnen een uur van Amsterdam naar New York reist, zal een redacteur daar zeker een vraagteken bij zetten.
Uiteindelijk volgt de eindredactie, waarbij een eindredacteur nog een keer het hele manuscript onder de loep neemt. Grote veranderingen in het verhaal hoef (en kun) je op dat moment niet meer aanbrengen.
Als dit stadium erop zit, volgt er een drukproef, en pas als die gecheckt is, gaat het geheel naar de drukker en verschijnt het boek. Als je het zo bekijkt, is het eigenlijk best logisch dat er vanaf het eerste idee al snel een jaar nodig is voordat een auteur zijn of haar boek in handen heeft.

5. Je moet wel een positief mens zijn om een feelgood-roman te schrijven. Ben je zelf gelukkig of nog zoekende?

Gelukkig ben ik al bijna 20 jaar heel gelukkig met Bram, mijn man. We hebben samen drie kinderen, een zoon van 13 en twee dochters van 11 en 8. We zeggen weleens tegen elkaar dat we in dit leven al wel genoeg hebben meegemaakt voor vier levens. De afgelopen jaren trokken we van Nederland naar Ierland en terug en vervolgens naar Noorwegen, waar we een paar keer verhuisden en vervolgens gingen we verder naar Duitsland. Inmiddels wonen we in Oldenburg, dicht bij de grens. Hier bevalt het ons ontzettend goed en het is ook fijn in de buurt van Nederland zodat ik vaker bij boek gerelateerde evenementen kan zijn.

6. Wat is je favoriete boek en waarom?

Een favoriet boek kiezen is echt onmogelijk. Er zijn zoveel boeken die me op de een of andere manier hebben geraakt, daar kan ik echt niet tussen kiezen. In het feelgood-genre lees ik bijvoorbeeld heel graag Colleen Hoover. Zij weet me altijd te verrassen met haar plotwendingen en zodra een schrijver dat kan, ben ik verkocht. De roman van Jill Santopolo die ik hiervoor noemde, raakte me ook, omdat ik me zo ongelooflijk goed kon voorstellen hoe verscheurd de hoofdpersoon zich moest voelen en dat bereik je alleen maar als je goed kunt schrijven.
Een klein boekje dat ik al heel lang in huis heb en dat destijds veel indruk maakte, is De kleine prins. Het lijkt een sprookje, een verhaal voor kinderen, maar er zit zoveel meer in dit boekje dat ik het nog regelmatig opnieuw uit de kast pak.

7. Fee is in het boek een echte daredevil en beklimt de hoogste gebouwen. Wat is het meest spannende dat je zelf in je leven hebt gedaan?

Emigreren. Vanuit Nederland naar een ander land gaan en daar opnieuw beginnen, was absoluut een van de spannendste dingen die ik heb gedaan (een paar keer dus eigenlijk), maar ook een van de beste. Ik heb zo veel over mezelf geleerd door volledig uit mijn comfortzone te stappen, daar heb ik nog bijna elke dag iets aan. Bovendien hebben alle verhuizingen een heleboel inspiratie opgeleverd.

8. In Een omweg naar geluk lezen we ook veel over restaurants, koken en wijn. Vertel, wat is jouw favoriete restaurant? En kook je zelf ook graag?

Eigenlijk heb ik wel een paar lievelingsrestaurantjes, maar een van mijn favorieten is zeker Co-Ma Madsalen, een restaurant in Kopenhagen, waar ik een beetje per verrassing terechtkwam, toen ik eind 2017 de Black Diamond bibliotheek bezocht. Omdat ik er alleen zat, had ik mijn notitieboek meegenomen, en tijdens het heerlijke eten kwamen bijna als vanzelf de eerste stukjes tekst van het derde deel in de Sommeliers-reeks op papier. Het was alsof Line bij me aan tafel zat.
Zelf kook ik ook graag. Het liefst Italiaans. Voor pasta met pesto mag je altijd langskomen en dan krijg je mijn interpretatie van Tiramisu (zonder ei) als toetje.
9. Wilde je altijd al auteur worden? Of had je vroeger misschien hele andere toekomstplannen?

Ik heb altijd willen schrijven. Verhalen vertellen vond ik zoiets bijzonders. Toch heeft het nog een tijd geduurd voordat ik de stap durfde te wagen. Na mijn studie heb ik eerst een poos als tekstschrijver bij een communicatiebureau gewerkt en daarna heb ik dat als freelancer nog een aantal jaren gedaan. Pas toen we naar Noorwegen verhuisden, heb ik voor het eerst een verhaal geschreven dat gepubliceerd werd.

10. Een omweg naar geluk is een feelgood-boek. Zou je ook weleens een boek in een totaal ander genre willen schrijven?

Ja, dat zou ik best willen proberen. Ik lees ook heel graag fantasy en het lijkt me heel leuk en boeiend om een keer een fantasiewereld te ‘bouwen’ en daar een verhaal in te plaatsen.

11. Ik vind de cover van je boek echt prachtig! Hoe ben je op het idee voor de cover gekomen?

Wat fijn dat je de cover mooi vindt! De credits hiervoor gaan naar de ontwerper. Ik heb een moodboard aangeleverd en geholpen met het vinden van de best passende foto’s, maar het ontwerp is verder van haar. Mijn debuut is in 2019 ook in het nieuwe design te bestellen en het derde boek komt ook in deze stijl, zodat ze straks alle drie goed bij elkaar passen.

12. Wat houd je zoal bezig in het dagelijkse leven naast schrijven?

Omdat mijn man en ik allebei banen hebben, die vaak ook ’s avonds en in het weekend aandacht vragen, en we drie jonge kinderen hebben, is ons leven altijd een gezellige en vaak heel drukke boel. Ik word erg blij van (mini-)vakanties met mijn gezin, we reizen allemaal graag, maar ik vind het ook heerlijk om af en toe in mijn eentje een nieuwe plek te ontdekken. Naast het schrijven, fotografeer en beeldhouw ik graag, vind ik het heerlijk om te dansen en naar muziek te luisteren en natuurlijk vind ik het fijn om te lezen of om naar een goede film te kijken (bij voorkeur met Bram, fijn samen op de bank met iets lekkers erbij). Maar ik ben ook graag samen met goede vrienden. Het liefst kook ik dan voor ze en praten we onder het genot van een goed glas wijn de hele nacht door.

13. Stel je boek wordt verfilmd, welke acteurs zou je graag zien als Fee en Olivier?

Dat is een lastige, er zijn zoveel goede acteurs. Olivier zou een beetje stoer moeten zijn, en Fee natuurlijk ook, maar zij zou ook iets breekbaars moeten hebben. Op mijn moodboard – die maak ik ook altijd als ik aan een nieuw verhaal begin, dat was ik nog vergeten te vertellen – had ik Clémence Poésy staan voor de rol van Fee en Sam Claflin voor de rol van Olivier. Als die in de verfilming komen, ben ik erg gelukkig. 

14. Vertel, wat kunnen we in de toekomst nog verwachten van Kate Paris?

In de heel nabije toekomst komt er iets nieuws onder mijn eigen naam. Ook feelgood, maar zonder de erotiek, die bij het werk van mijn alter ego toch altijd een plekje heeft. Het is iets waar ik de afgelopen maanden erg druk mee ben geweest en waarin Noorwegen en het noorderlicht een grote rol spelen. Ik kan bijna niet wachten om er meer over te delen, maar dat mag nu nog niet.
En volgend jaar komt natuurlijk het verhaal van Line, waarin ik de lezer meeneem naar Kopenhagen. Dat verhaal zit al bijna helemaal in mijn hoofd, zodra mijn huidige project afgerond is, ga ik er direct mee beginnen.

Ik wens je veel succes met je toekomst plannen ! ik kan niet wachten om deel drie in de serie te gaan lezen ! en ga je zeker blijven volgen .

Heel veel liefs ,

Melanie

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s