Je hebt Dyslexie en toch een blog.

wp-15507299270083820524436944333644.pngHallo Lieve Lezers van bookstamel ,

Regelmatig krijg ik dezelfde vragen van mensen die mijn blog lezen dus leek het me leuk om een nieuwe rubriek te beginnen vraag het bookstamel ! En vandaag trap ik af met de eerste blog in deze rubriek .

De vraag van vandaag is : Je hebt Dyslexie en toch een blog is dat niet heel lastig ?

Tja dat is een hele goede vraag ! En ik moest dan ook echt even over deze vraag nadenken want wat is lastig . Ik vind bloggen vooral heel erg leuk om te doen en vooral als het bloggen over boeken is omdat ik heel erg graag lees . Lezen heb ik namelijk totaal geen moeite mee, vroeger op school haalde ik mijn punten voor Engels en Nederlands dan ook op met mijn leestoetsen . Maar schrijven dat is dan weer een heel ander verhaal . Ik heb erg veel moeite met schrijven van bepaalde woorden die ik gewoon keer op keer verkeerd kan schrijven , Ik kan ook bijv een titel van een boek of de naam van een schrijfster wel 100 keer lezen en hem dan uiteindelijk toch nog verkeerd schrijven . Ook is het bijvoorbeeld voor mij erg lastig het verschil te onderscheiden tussen wanneer ik me of mijn moet plaatsen . Het zetten van leestekens dat is nog zo’n vervelend iets met mijn dyslexie vaak doe ik maar gewoon iets . 

Dus lastig tja hoe ik dingen moet schrijven is soms erg lastig . Maar ik denk dat zolang ik vanuit mijn hart schrijf en er gewoon eerlijk over ben dat ik er niet zo heel veel last van heb . Mijn blog is de afgelopen maanden enorm gegroeid als je kijkt naar het bezoekers aantal . Ik denk dan dat mensen het dus toch wel leuk vinden wat ik doe . Ook ben ik nog niet echt vaak aangesproken op mijn “foutjes” om het zo maar even te noemen . Tuurlijk hoe meer bezoekers ik krijg hoe spannender ik het vind want dat betekend dus ook dat meer mensen mijn spelfouten zullen ontdekken . Zeker omdat we het hebben over een wereld waarin taal een hele grote rol speelt . Toch hoop ik met mijn blog te kunnen laten zien dat ondanks dat je dyslexie hebt en fouten maakt je toch ook heel erg van lezen en schrijven kunt houden . En het positieve aan bloggen met dyslexie is dat ik er enorm veel van leer . Woorden die ik vroeger altijd fout schreef krijgen nu elke keer zo’n mooi rood streepje van de spellingscontrole en daardoor weet ik dat ik iets niet goed heb gedaan . Waar ik in het begin die woorden nog regelmatig op moest zoeken zie ik nu zelf vaak de fout al , en sommige woorden schrijf ik al helemaal niet meer fout . Ook krijg ik af en toe tips van schrijvers of uitgevers hoe ik kan kijken of ik bijv me of mijn moet schrijven . Maar als ze dat doen dan is het niet belerend maar meer op een manier van misschien heb je er iets aan . Ik sta dan ook zeker open voor dit soort tips en tricks . Sterker nog ik zit er over na te denken om toch eens te kijken of ik door middel van een opleiding of workshop mijn taal nog meer kan verbeteren . Vroeger werd er op school gewoon heel weinig met dyslexie gedaan je kreeg wat extra tijd en dat was het . Terwijl tegenwoordig er gewoon heel veel tips en tricks zijn om mensen met dyslexie bepaalde dingen te leren . 

Maar ook heb ik dus wel eens mails met interviews of voorstelblogs naar auteurs gestuurd waar ik domme foutjes in heb gemaakt , zoals de titel verkeerd schrijven of een achternaam een paar keer goed en fout schrijven omdat ik het soms echt niet zie . ( dit gebeurd steeds minder en als het gebeurd komt het vaak omdat ik moe ben of teveel op een dag heb gedaan ) En gelukkig vonden de auteurs het geen mega ramp . Mijn eind oordeel is dus eigenlijk vrij simpel . Bloggen met dyslexie is niet lastig maar soms wel een uitdaging . 

Heel veel liefs ,

Melanie

 

Van eigen bodem : Mirjam Mous deel 1

bitmoji-20181211092035

 

Vandaag is voor mij toch wel een beetje bijzonder want vandaag gaan we kennis maken met de allereerste auteur die ik ooit heb gevraagd voor mijn rubriek van eigen bodem. Het voelt nu alweer aan als zo lang geleden maar het is eigenlijk pas 7 maanden geleden toen ik nog best bang en onzeker was om auteurs te benaderen! Mirjam reageerde echter gelijk positief ze vond het super leuk dat ik meer aandacht wilde besteden aan de Nederlandstalige auteurs. Echter was Mirjam bezig met het schrijven van een nieuw boek en leek het ons leuker om dan met haar blogs van eigen bodem te wachten tot het boek klaar was. Dus beloofde Mirjam mij een mailtje te sturen zodra het boek klaar was en een week of 2 geleden was dan daar het lang verwachte mailtje het boek was af en of ik nog steeds met de plannen wilde doorgaan. Nou daar hoefde ik natuurlijk niet over na te denken want Mirjam Mous is gewoon een super leuke auteur . Haar boek H@ck komt volgende week uit dus daarover vertel ik jullie volgende week meer.

20190219_1045378576049245739991116.jpg

Maar nu gaan we eerst eens wat beter kennis maken met Mirjam Mous want wie is deze leuke auteur nou eigenlijk? Mirjam Mous is geboren op 7 november van het jaar 1963 en groeide op in Made . Haar vader was kunstschilder en haar moeder de dochter van een slager. Broers of zussen had Mirjam niet maar toch verveelde Mirjam zich nooit want ze las alles wat ze maar te pakken kon krijgen. Het liefst dikke pillen, want dan duurde het langer voordat ze afscheid moest nemen van de personages. Zodra Mirjam kon lezen
wilde ze al schrijfster worden maar ze werd eerst juf . Ze heeft 20 jaar als onderwijzeres op de Berkenhof gewerkt. Het is een speciale school voor kinderen met sociaal emotionele problemen. Dé plek om haar verhalen uit te proberen en ideeën op te doen. In 1998 kwam haar eerste boek uit: Monsters mollen!. Reden voor een feestje! En later volgden er dus nog vele boeken. Inmiddels woont Mirjam samen met
haar man Wim in een herenhuis in Breda waar ze ook haar werkkamer heeft . Daar heeft Mirjam een fijne plek om te schrijven. Natuurlijk aan haar boeken maar daarnaast schrijft ze ook verhalen voor bijvoorbeeld lesmethodes.

Mirjams allergrootste hobby is niet zo heel verrassend dat is namelijk lezen. Favoriete boeken zijn: Vernon God Little (DBC Pierre) en Agaat (Marlene van Niekerk). Favoriete schrijvers: Paolo Giordano, Thomas Rosenboom, Esther Gerritsen, Haruki Murakami, Mark Haddon, Nick Hornby, Phillippe Claudel. Naast het lezen van boeken bezoekt Mirjam graag musea en beeldentuinen ze is een fan van moderne kunst. Een avondje naar een toneelstuk in de schouwburg vindt ze ook heerlijk. Ontspannen doet ze ook door het maken van heerlijke wandelingen in de natuur, in tuinen en op kerkhoven of door het maken van cryptogrammen. Ze zou nog wel eens wat vaker weer willen schilderen zoals ze vroeger deed, maar daar heeft ze nu te weinig tijd voor schrijven gaat toch altijd voor. En naast het schrijven geeft ze ook nog lezingen op scholen en in bibliotheken.

Ik denk dat we zo Mirjam Mous al wat beter hebben leren kennen. We moeten natuurlijk niet alles verklappen want dan houden we niks meer over voor het interview. 27 februari gaan we verder in op de boeken van Mirjam Mous en kan ik H@ck aan jullie introduceren. Ik kan niet wachten om verder te duiken in de boeken van Mirjam.

Liefs , Melanie

Let me know week 7

bitmoji-20181211092126

Hallo Lieve Lezers van Bookstamel ,

Ik zat eens even een beetje te brainstormen . Inmiddels heb ik aardig wat bookstagrammers in de spotlight gezet en ben ik eigenlijk wel toe aan een beetje variatie daarin . Dus lijkt het mij super tof om eens mijn mede bloggers in de spotlight te zetten . Ik ben namelijk niet zo van de onderlinge blog strijd die je soms wel eens ziet ik ben meer het type van elkaar steunen want we delen allemaal een passie voor boeken .

Dus mijn vraag van vandaag is super simpel !

Wie o wie heeft er een leuk boekenblog en zou wel eens in mijn spotlight willen staan . En waarom zou ik jou blog moeten kiezen voor de spotlight . 

Heb je zelf nou geen blog vertel me dan gerust welke blogs jij graag leest wie weet kan ik een van die blogs dan vragen of ze willen mee werken aan mijn spotlight !

Nou dat is nog eens een korte vraag of niet hahaha .

Liefs , Melanie

Waarom ik zoveel van Nederlandstalige auteurs lees .

bitmoji-20181211092035

Hallo Lieve Lezers van Bookstamel ,

Steeds vaker kom ik blogs en instagram post tegen waarom we Nederlandstalige boeken zouden moeten lezen . Super tof want ik ben dit blog natuurlijk begonnen omdat ik Nederlandstalige boeken meer onder de aandacht wil brengen . Echter lees ik vooral veel statements over vertaalde boeken en ik vraag me dan af waarom .

Ik ben namelijk mijn blog begonnen omdat ik vind dat we juist ook gewoon heel veel toffe en super goede auteurs hebben van eigen bodem . Maar deze auteurs van eigen bodem krijgen zelde promotie op blogs of in tv programma’s omdat ze volledig onder worden gesneeuwd door de populaire vertaalde of Engelstalige boeken . En dat vind ik dus zo ontzettend jammer want de Nederlandse taal is gewoon prachtig en het zou zo ontzettend zonde zijn als deze zou verdwijnen .

 

 

Door alle vertalingen en Engelstalige boeken hoor ik ook steeds vaker van Nederlandstalige auteurs dat ze steeds meer moeite hebben om een uitgever te vinden en dat is gewoon ontzettend jammer . Gelukkig zijn er dan nog platformen als wattpad via waar deze auteurs dan toch hun weg naar een uitgever vinden uiteindelijk .

Dat is dan dus ook de reden dat 80% van de boeken die ik lees en recenseer van Nederlandstalige bodem zijn . De genre maakt me dan niet zoveel uit omdat ik er van hou om genre af te wisselen naar mijn stemming . Echter merk ik wel dat we vooral veel romans en thrillers hebben van Nederlandstalige bodem en de Ya en Fantasy boeken daarin dan nog wat achterlopen . Als ik kijk naar me Nederlandstalige boeken dan kom ik al snel uit bij uitgevers als Celtica Publishing, Dutch Venture Publishing , Hameleybooks , en Tintelingen Romance deze uitgevers hebben stuk voor stuk super leuke Nederlandstalige auteurs in hun bestand zitten . Dus mocht je ook eens gewoon het Nederlandstalige boek willen steunen dan raad ik je aan eens bij hun sites rond te gaan neuzen .

Ik hoop dat ik nu wat meer duidelijk heb kunnen maken waar mijn passie voor het Nederlandstalige boek vandaan komt .

Liefs , Melanie

 

Vier de liefde met Marieke Simons

bitmoji-20181211092035

Lieve Lezers van Bookstamel .

Vandaag vieren we de liefde ! Ja ik weet valentijnsdag is alweer 2 dagen geleden . Maar hier vieren wij geen valentijnsdag want op 16 februari vandaag dus zijn mijn vriend Martijn en ik alweer 8 jaar bij elkaar . Dus wij vieren altijd op 16 februari dat we zoveel jaar bij elkaar zijn .

De liefde vier ik dit keer met jullie want ik mag namelijk een gesigneerd exemplaar van Geheim Akkoord van Marieke Simons winnen ! Hoe tof is dat . En je hoeft niet eens zo veel te doen om kans te maken op dit super leuke boek .

Wat moet je doen : 

Marieke Simons volgen op Facebook of Instagram allebei zou natuurlijk helemaal leuk zijn . Bookstamel volgen op Facebook of Instagram te volgen ook hier geld allebei zou super tof zijn .  En mij hier op het blog of op Instagram vertellen hoe jij de liefde van je leven hebt ontmoet ? Heb je nou geen liefde in je leven als zijnde partner wees creatief misschien heb je een huisdier of  je beste vriendin etc .

Maar hoe hebben Marieke en Ik dan onze partners ontmoet ? Ik hoor het jullie denken .  Laat ik met me eigen beginnen ! Mijn vriend en ik hebben elkaar namelijk online leren kennen . We speelde beide een online Game . Op die Game speelde je met een groep (Gilde ) tegen andere groepen op een soort van zeekaart . Je kan dus een bootje maken en die steeds sterker maken en daar dan oorlogje mee spelen , ondertussen kun je allerlei missies en testen doen . Omdat je samen vaart met een gilde zaten we met de mensen uit ons team op teamspeak . Dat is een programme via waar je met een hele groep met elkaar kunt praten maar je kunt elkaar dus niet zien . Martijn en ik speelde zo’n 2 jaar in dezelfde gilde en kletsten heel wat af over het spel maar maakte ook aardig wat flirtende geintjes . Na zo’n 2 jaar spraken we met de hele gilde af om te gaan wokken en daar sprong de vonk eigenlijk al over maar op dat moment dacht ik nog nee dit kan niet . Mijn vriend is namelijk 6 jaar jonger als mij en ik had al een kindje . Maar liefde laat zich niet tegenhouden en toen een wederzijdse vriend uit het spel mij vertelde dat Martijn mij ook wel heel erg leuk vond was het hek van de dam en besloten we om wat af te spreken . Die dag was het gelijk raak en is mijn vriend eigenlijk nooit meer weg gegaan een jaar lang reisde hij elk weekend 1,5 uur op en neer om bij mij te zijn ( super lief !) dit waren we naar een jaar zo bui dat we besloten om samen te gaan wonen . Martijn ging op zoek naar een baan bij mij in de buurt gaf zijn oude baan op en nu zijn we dus vandaag alweer 8 jaar samen , en nog net zo verliefd als nooit tevoren . 

Marieke ontmoete haar partner zo :

Tinder, Happn, Pepper, genoeg opties tegenwoordig om online nieuwe liefde te vinden. En toch komt het dan alsnog uit een onverwachte digitale hoek, alleen omdat ik mijn straal vergat in te stellen. Al het goede komt van ver, nou dat is gebleken. Via via kwam ik op een voor mij onbekende redelijk nieuwe liefdessite, waar ik wat kleine details invulde over mijzelf en meteen een klik had met iemand, uit een dorp ergens…. Ach hoe ver kan het zijn, dacht ik nog? Laten we gewoon afspreken en dan zien we wel. Het was die dag erg warm weet ik nog, dus luchtige kleding en wachten bij de appie. Originele date, je moet toch ergens afspreken. Tot dat moment vroeg ik me altijd af of HET bestaat, al dat romantische geneuzel in films, liedjes en andere media waar mensen over neuzelen. Vast niet voor mij weggelegd, maar hoe cliché ook HET bestaat. We zagen elkaar en het klikte gewoon. De appie hebben we meteen misbruikt voor boodschappen, want we hoefden niet naar een restaurant. We gingen samen koken en sindsdien zijn we samen. Vanwege de afstand koken we alleen samen in het weekend, oké kookt hij, want ik ben daar niet zo heel goed in. En soms heel soms als ik bijna twee uur in de auto zit om naar hem toe te rijden, denk ik oké een straal instellen was toch wel slimmer geweest. Maar als ik hem dan zie, weet ik dat afstand een tijdelijk probleem is. Dat lossen we ooit wel op, tot die tijd genieten we en zijn alle stomme clichés waar. Want ook toeval bestaat niet….
En nu zijn jullie aan de beurt ! Vertel het ons hier of op instagram en wie weet heb jij dan binnenkort een gesigneerd boek van Marieke Simons in je brievenbus liggen . 
Liefs , Melanie

 

 

Recensie vanuit mijn hart : Doodse Stilte van Saskia Idema

bitmoji-20181211091857

Hallo Lieve Lezers van Bookstamel , 

Het ziet er naar uit dat februari toch weer een goede leesmaand gaat worden ! Aan het begin van de maand had ik even een leesdipje en dacht ik dat ik mijn leesdoel dan ook echt niet zou gaan halen . Gelukkig lijkt het erop dat me lees dip over is en heb ik weer een aantal toffe boeken gelezen . Zoals jullie van mij gewend zijn waren de meeste ook weer van eigen bodem . Waaronder Doodse Stilte van Saskia Idema en dat is het boek waar ik jullie vandaag mijn mening over ga geven . 

20190213_122324-18428616714270322200.jpg

Houdt de zakdoekjes maar bij de hand .

Titel : Doodse Stilte Auter : Saskia Idema Aantal blz : 276 Aantal sterren : 5/5

‘Goedemiddag, mevrouw,’ zegt de politieagent vriendelijk. 
Het voelt alsof er een stuk beton tegen mijn borstkas wordt gedrukt. Mijn onderkaak spant zich aan. Mijn ogen schieten wagenwijd open. Ik durf bijna niet te knipperen.
De politieagent wisselt een blik met zijn partner en kijkt me dan berouwvol aan. 
Ik slik. 
‘Mevrouw… ik ben bang dat ik verschrikkelijk nieuws voor u heb… Mogen wij even binnenkomen?’

De man van Esmee komt op gruwelijke wijze om het leven door een auto-ongeluk, waardoor ze achterblijft met twee jonge kinderen. In dit uniek geschreven, heftige verhaal word je meegesleurd in het turbulente leven van het hoofdpersonage. Haar verdriet, gecombineerd met de zorgen om haar kinderen, zorgen ervoor dat je het waarschijnlijk niet droog kunt houden… 

Wat vond ik van het boek : 

Wauw dit boek is rauw , puur en zo emotioneel dat het me vanaf de aller eerste pagina in zijn greep heeft gehouden en niet meer heeft los gelaten . In het boek leven we met Esmee die haar man verliest door een auto ongeluk . We volgen Esmee in de dagen voor de begrafenis en maken alle emoties die daarbij horen van dichtbij mee . Liefde , Verdriet , Vriendschap , Onbegrip enz . Het mooie aan dit boek vind ik de Flashbacks die ons meenemen naar de tijd dat Leon nog leefde . Door die Flashbacks kregen we inzage in het leven dat Esmee en Leon hadden voor het ongeval waardoor je ook goed kunt meeleven met het personage van Leon . Door de schrijfstijl van Idema word je echt meegesleurd in dat verdovende gevoel dat je hebt nadat je hebt gehoord dat iemand is overleden . Ik denk dat iedereen heel veel herkenning kan vinden in het verhaal dat Idema heeft geschreven . Gaan de weg het verhaal komen we er ook achter dat er meer aan de dood van Leon is vooraf gegaan dan we in eerste instantie dachten . Het boek is een achtbaan van emoties die je raken tot in het diepste van je hart . Als je dit boek gaat lezen zorg dan ook voor een volle doos zakdoekjes binnen hand bereik want die ga je zeker nodig hebben . Doodse Stilte is het debuut van Saskia Idema en ik heb zelden zo’n sterk debuut meegemaakt . Toen ik eenmaal begonnen was in het boek kon ik hem gewoon niet meer weg leggen hoe heftig ik de emoties soms ook vond . 

Leuk om misschien te weten is dat ik dit boek van Saskia Idema nog niet kende en een foto plaatste op mijn facebook dat ik dit boek mocht gaan lezen er gelijk allerlei super positieve reacties binnen kwamen van mijn familie en vrienden die het boek al wel hadden gelezen dat het zo’n mooi boek was . Dit lijkt me een dik compliment aan Saskia want dat betekend dat niet alleen ik er zo over denk . Ik vind dan ook persoonlijk dat iedereen die van een goed emotioneel verhaal houdt dit boek zeker moet gaan lezen . 

Heel veel liefs ,

Melanie

Disclaimer 

In mijn recensies geef ik een eerlijke oprechte mening vanuit mijn hart dit boek heb ik mogen ontvangen als recensie exemplaar . Maar dat zal ik nooit mijn mening of aantal sterren laten beïnvloeden want ook de auteurs en schrijvers willen graag een eerlijke mening . 

 

 

Recensie vanuit mijn hart :Ithana – Dianne Arentsen.

bitmoji-20181211091857

Binnenkort komt het patroon deel 3 uit van Dianne Arentsen en dan gaan jullie nog veel meer horen van haar ! Maar om me vast voor te bereiden op haar blogs van eigen bodem leek het ons leuk als ik de hele trilogie zou gaan lezen . Dus heb ik afgelopen week Ithana deel 1 van het patroon gelezen . Ik heb een beetje een hang week ik ben niet echt ziek maar ook niet heel erg dus ik wil best heel veel dingen doen maar heb ook niet echt de energie . Hebben jullie ook wel eens zo,n week of dag ? Maar goed laten we beginnen met de recensie van Ithana .

20190213_1605191644212307522327138.jpg

Een heerlijk fantasie boek .

Titel : Ithana Auteur : Dianne Arentsen Uitgever : Zilverbron Aantal pagina’s : 391 Aantal sterren : 4/5

Wat als je nergens veilig bent? Als elke beweging die je maakt in de gaten wordt gehouden? Als er een vijand is die meer weet over je weet dan jijzelf?
Herinneringen van vroeger heeft Ithana niet. Ze woont in een kamp, afgescheiden van de rest van de wereld door een muur van vuur. Daar wordt ze getraind, heeft ze een dak boven haar hoofd en genoeg voedsel. Toch gaat ze zich steeds meer een gevangene voelen. 
Op een glansrijk moment glipt ze er tussenuit. Onmiddellijk verschijnt er een teken op haar hand van een blauwe ijskraag, waarna ze wordt gesnapt door een kampgenoot. Hij belooft niets tegen de meester te zeggen als ze hem helpt bij zijn missie. Ze stemt toe en merkt dat iets naar haar op zoek is. Iets duisters. Een wezen dat een gevaar vormt voor heel Sondar.
Chaos breekt uit en de jacht op haar wordt ingezet.

Wat ik van het boek vind :

Laat ik dit keer eens beginnen met de cover die vind ik echt super mooi !  Op de cover zien we Ithana afgebeeld op een prachtige zwart groene achtergrond .  Het boek begint met Ithana die in een kamp leeft onder haar Meester het kamp is omringd door vuur . Ze voelt zich daar soms wel gevangen en snakt naar de buitenwereld . Op een dag ontsnapt ze uit het kamp en proeft ze even van de buitenwereld . Daarna krijgt ze van haar meester een opdracht die ze samen met Skay moet gaan uitvoeren . Al snel leren we dat Ithana op een lijst staat met de meest gezochten mensen maar waarom staat ze op deze lijst ? Beetje bij beetje tijdens hun tocht om de missie te kunnen voltooien leren we meer en meer kennen over de achtergrond van Skay en Ithana . Ook de relatie tussen de twee zien we steeds weer veranderen waardoor je ook steeds meer met de personages gaat meeleven . Alhoewel ik de eerste paar hoofdstukken wat moeite had om erin te komen werd ik vanaf dat de missie gestart was enorm meegesleurd in het verhaal . 

Al met al heeft het boek een verhaal wat alles heeft wat een fantasy verhaal nodig heeft . Een prachtig geschapen wereld waarin het verhaal zich afspeelt . Goede sterke personages vooral Ithana vind ik een super powervrouw , genoeg actie en avontuur . Verschillende mythische wezentjes. En door deze ingrediënten is het een prachtig verhaal geworden en ik ben dan ook reuze benieuwd naar het vervolg . Kimoh’ra ligt al klaar op me nachtkastje om gelezen te worden . 

Heel veel liefs ,

Melanie

Disclaimer:

Recensies schrijf ik altijd vanuit mijn hard . Dit boek heb ik mogen ontvangen als recensie exemplaar maar dat heeft geen invloed op hoe ik het boek recenseer . Het is mijn eerlijke persoonlijke mening .