Recensie: Decadentia – Teloorgang

Hallo lieve lezers van Bookstamel,

Zondag avond ben ik gezellig met de familie wezen bowlen. Nou ja de familie liet de ballen rollen en ik keek toe. Door de pijn in mijn vingers is bowlen geen goed idee. Maar goed op een gegeven moment ging het toch wel kriebelen. Ik houdt niet van spelletjes maar een potje bowlen daar haalde ik altijd veel plezier uit. Dus ik zeg tegen me vriend zal ik een keer voor jou gooien? Wat denk je gooi ik gelijk een strike! Iedereen lag dus helemaal dubbel. Daarna had ik natuurlijk wel super veel pijn in me vinger dus echt een slim idee was het niet. Maar goed tijd om het over boeken te gaan hebben. Dit keer las ik een boek geschreven door twee auteurs samen.

20200115_182251.jpg

Nieuwsgierig geworden naar het boek dan kun je hem hier kopen.

Lelie heeft met haar charmes mijn boekenhart gestolen.

Titel: Decadentia Auteurs: Anaïd Haen en Django Mathijsen Uitgeverij: Zilverspoor Genre: Fantasy Cijfer: 9,5

Hier gaat het boek over:

Ik gil. Ik gil het uit. Wat ze maar willen horen: alles wil ik ze vertellen. Hoe je mijn slaapkamer in kunt komen via de grote boom. En dat ik als kind heb gelogen: ik ben nooit de tunnel van de Maremoto-fontein ingegaan, maar nu zou ik hem drie keer doorkruisen voor hen. Dat ik mijn vader eens met de huishoudster heb betrapt in het theehuis. Dat mijn moeder bijna doodging toen de tweeling werd geboren. Dat ik het zag en hoorde en stiekem hoopte dat ze zou sterven, met de baby’s erbij. Dan zou ik papa voor mij alleen hebben.
Ik knijp mijn ogen dicht. Alles, alles wil ik ze vertellen, als ze maar ophouden.
Ze houden niet op.
In de stadstaat Decadentia, waar magie gekoppeld is aan ambachten, heeft Lelie Aquavalenta alles wat haar hartje begeert. Jaloersmakend mooi, intelligent en bijna verloofd met de erfgenaam van Decadentia’s rijkste familie fladdert ze door het leven, dat voornamelijk bestaat uit feesten, nieuwe jurken en pijpenkrullen.
Tot ze een gesprek hoort dat niet voor haar oren bestemd is en alles – haar familie, haar rijkdom en haar schoonheid – van haar wordt afgenomen. Van het mooiste deel van de stad komt ze terecht in de smerigste plaats van Decadentia: het vergeetgevang.
Gedwongen zich aan te passen aan een leven vol wreedheden wordt het Lelie langzaamaan duidelijk dat zij iets te weten is gekomen wat heel Decadentia schade zal berokkenen. Als ze nu maar wist wat…

Dit vind ik van het boek:

Wauw ik had nog nooit een boek gelezen van Anaïd of Django (Ze schrijven beide ook boeken zonder elkaar) Maar vanaf de aller eerste bladzijden van dit boek werd ik gegrepen door de magie die deze twee auteurs samen weten te creëren.  De schrijfstijl van deze twee auteurs smelt namelijk perfect in elkaar. Het lijkt of ze zelf wat magie bezitten want ze toveren met woorden. 

Decadentia gaat over Lelie. Het leven lijkt Lelie toe te lachen ze is welgesteld en verloofd maar dan gaat alles mis. Lelie beland dus in het vergeetgevang een hele andere wereld dan die zij gewend is. Al snel in het boek begin je van Lelie en haar vele bijnamen te houden. Lelie is namelijk een erg sterke en charmante vrouw ondanks alles wat haar overkomt. Naast Lelie zijn er nog een aantal andere personages die snel je hart zullen veroveren ik wil niet teveel over deze personages verklappen omdat ik dan veel over het verhaal verklap. Maar stuk voor stuk betekenen deze vrouwen iets voor Lelie. 

Oooh boy een van de personages gaf mij echt koude rillingen over heel mijn lijf. Het is de vrouw die het werk in de vergeetgevang verdeeld. De haren op me armen staan gelijk weer overeind als ik alleen maar aan haar denk. 

Hoewel het verhaal over soms gruwelijke dingen gaat is het ook betoverend en wil je steeds weer verder blijven lezen. Het was voor mij zelfs zo erg dat ik dacht s’morgens nog even te lezen voor het opstaan en ik 2 uur later opstond en het boek uit was. Dat zegt genoeg toch. Als je opzoek bent naar een fantasy boek met een vleugje magie en zeer sterke vrouwelijke personages dan is dit het boek voor jou. Na al mijn lovende woorden is het natuurlijk niet zo verrassend dat dit boek een goed cijfer krijgt namelijk een 9,5

Het boek heeft een open einde maar een vogeltje heeft in mijn oor gefluisterd dat er een deel 2 komt en daar kan ik niet opwachten. 

Heel veel liefs, Melanie

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge