Recensie: Het kind van de Storm van Dries Gilliaert

Hallo lieve lezers van Bookstamel,

Het begint erop te lijken dat februari toch nog wel een goede leesmaand word. Halverwege de maand zat ik echt even in een dipje. Mijn moeder belande natuurlijk in het ziekenhuis met haar hartfalen wat allemaal even erg spannend was. Mijn rechterhand moest weer in het gips voor 8 weken. 8 weken is natuurlijk erg lang maar goed ook dat overleven we wel weer. Maar toen ik het hoorde baalde ik toch wel even flink. Maar nu is alles weer in een rustiger vaarwater en heb ik weer heerlijk de tijd om te lezen. Het kind van de storm van Dries Gillieart was het eerste boek op mijn lijst. Mijn recensie van dit boek kun je hieronder lezen. 

Het kind van de storm

Het kind van de storm van Dries Gilliaert kun je hier kopen. Wil je de auteur beter leren kennen lees dan hier mijn interview met hem.

Een stormachtig fantasy boek

Titel: Het kind van de Storm Auteur: Dries Gilieart Uitgeverij: Ambilicious Genre: Fantasy Cijfer: 6

Hier gaat Het kind van de Storm over:

In de winter van haar leven vertelt mevrouw Verspecht een wonderlijk, onwaarschijnlijk verhaal.

Een verhaal over ongekroonde koningskinderen Remi en Alice, opgroeiend in tumultueuze fijngevoeligheid vol vragen en kinderlijk logische antwoorden.

Een sprookjesachtige tijdreis die steeds beklemmender wordt, een verhaal dat snijdt en verblijdt, twinkelt en huivert.

Gaandeweg komt een duistere, ongemakkelijke waarheid aan het licht, die, doorspekt met bolhoedmannen, goudpikkende spechten en een zilverogig kind, ongenadig naar de keel grijpt …

Dit is mijn mening over Het kind van de Storm.

Het kind van de Storm is even bijzonder als zijn schrijver. Het boek is niet het boek voor mij. Ik ga je vertellen waarom. In het begin had ik heel veel moeite om in het verhaal te komen. Ik miste de samenhang en het kwam soms wat warrig over. Daarnaast vond ik de schrijfstijl soms wat ouderwets.

Nu wil ik niet zeggen dat het een slecht verhaal is hoor want als je door blijft lezen begint er op een gegeven moment wel samenhang in te komen en begin je te begrijpen dat de schrijfstijl ook wel bij de auteur past.

Het verhaal word eigenlijk in drie delen verteld in het begin maken we kennis met de 11 jarige Remi. Remi is een jonge die niet van veranderingen houdt het liefst wil hij dat alles bij hetzelfde blijft. Of het nu gaat om over waar hij woont of het Ritme van de dag

Dan hebben we Alice. Alice is 7 jaar oud en gaat verhuizen. Ze merkt dat verhuizen nog al een big happening is en dat iedereen er erg onrustig door word.

Mevrouw Verspecht is 80 jaar en verteld een groot stuk van het verhaal. Je kunt de sprookjes van Alice in Wonderland en Remi alleen op de wereld doorvoelen in dit verhaal. Daarnaast denk ik dat er een groot stuk van het autisme dat Dries heeft zit verweven in de verhalen. Dit maakt denk ik ook dat het boek voor veel mensen wat lastig weg leest.

Toch vind ik het ook heel bijzonder dat Dries met zijn verhalen ons een kijkje in zijn hoofd en leefwereld geeft. En is het boek ergens ook wel heel bijzonder en uniek. Het boek krijgt van mij een 6 en dat is toch maar mooi een voldoende.

Heel veel liefs, Melanie

Één reactie Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge