Als angst je leven beheerst

Hallo lieve lezers van Bookstamel,

Angst het is iets vervelends en ontzettend naars. Angst beheerst mijn leven maar eigenlijk heb ik het daar nog nooit met jullie overgehad. Ik heb al met enige regelmaat wat verteld over mijn dyslexie en fysieke beperkingen. Tijd dus om nu eens een boekje open te doen over mijn geestelijke gezondheid. Want helaas rust ook daar nog steeds een taboe op.

angst

Mensen die mij voor het eerst zien, zullen vooral een vrolijke open vrouw zien. Op het eerste oog lijkt het alsof ik een zorgeloos bestaan leef. Echter de mensen die mij kennen weten dat dit voor een groot deel een masker is waarachter ik mij schuilhoudt. Ik heb in mijn leven namelijk de broodnodige dingen mee gemaakt die me niet in de koude kleren zijn gaan zitten. Daarnaast heb ik ook nog eens autisme. Iets wat bij vrouwen vaak niet gezien word. Deels omdat wij vrouwen zo goed zijn in het opzetten van maskers. 

Door de dingen die ik heb meegemaakt en mijn Autisme heb ik een aantal angst stoornissen ontwikkeld. Op sommige momenten kan ik prima leven met deze angsten. Ik ben ook echt geen ongelukkig persoon want ik hou van het leven en geniet daar dan ook met volle tuigen van. Zolang ik in mijn eigen veilige wereldje blijf is er dan ook niks aan de hand. Maar op momenten dat ik mijn eigen veilige wereldje moet verlaten overheerst de angst mijn leven. Dat is op zijn zachts gezegd bloed irritant. 

Laat ik als voorbeeld een boekpresentatie nemen. Voor Corona de wereld voor mij nog moeilijker maakte wilde ik heel graag een boekpresentatie bezoeken. Het lijkt me namelijk super tof om de auteurs en uitgevers waarmee ik samenwerk te ontmoeten. Dus ik meld me vol overtuiging en enthousiasme aan voor deze boek presentatie. Maar dan komt de dag dichterbij en beginnen de vragen in mijn hoofd. Wat als de mensen daar mij niet leuk vinden, wat als er niemand is die een praatje met mij maakt, wat als het veel te druk is en ik een paniekaanval krijg, en de aller lastigste van allemaal. Wat als ik naar de toilet moet en niet kan gaan? Ik moet namelijk zo’n beetje elke 5 minuten naar de toilet als ik gespannen ben. 

Vooral de angst voor het naar de toilet gaan is een grote hel in mijn leven. Want daardoor durf ik niet met het openbaar vervoer en ben ik als de dood om onderweg het niet op te kunnen houden. Voor mensen zonder angst stoornis klinkt dit vast als acradabara maar je zou er maar last van hebben. Dus meestal als het puntje bij het paaltje komt lig ik door de spanning ziek op bed. Tja dat is dan weer zo’n nadeel van het hebben van autisme. Dat overprikkeling er voor zorgt dat ik letterlijk ziek word.

De afgelopen jaren heb ik hard geknokt om mijn straatvrees te overwinnen en dit ging lange tijd super goed. Tot ik het zicht in mijn rechter oog verloor waardoor ik het verkeer niet goed kan inschatten. Langzaam aan kwam de vrees om de straat op te gaan weer terug. Ik wist dat ik me eigen moest blijven uitdagen om niet helemaal terug te vallen. Dus begon ik met wandelen. Met me armen vooruit gestoken om maar nergens tegen aan te lopen (Tja dat zag er vast heel lachwekkend uit, gelukkig heb ik genoeg zelfspot om er om te kunnen lachen) Later stapte ik weer op de fiets. Maar het openbaar vervoer is een echte no go. 

In de auto met vriendlief ga ik gerust mee want ik weet dat hij stop als ik na de toilet moet of dit nu 1 of 4 keer is. Maar toch zit ik nooit rustig in de auto want alle auto’s lijken veel dichterbij dan normaal. Maar toen kwam Corona om het hoekje kijken. Opeens waren bijna alle openbare toiletten dicht. De horeca was ook niet open dus je kon ook niet even daar snel naar een toilet gaan. Dus begon de angst mijn leven weer te overheersen. Even naar de bouwmarkt gaan zat er niet in want waar je daar vroeger naar de toilet kon was die nu opeens gesloten. Hiermee werden al mijn overwinningen van het afgelopen jaar weer te niet gegaan. 

Maar degene die mij kennen weten dat ik niet opgeef, dus ik blijf mijn rondjes lopen in het dorp of het park, ik blijf stukjes fietsen, ik blijf stukjes in de auto gaan met me vriend. Want ooit zal die dag weer komen dat angst mijn leven niet beheerst maar ik de controle heb over de angst. Want als ik iets heb geleerd de afgelopen maanden dan is het dat het leven te kort is om je te laten tegen houden door je angsten. Er zijn nog zoveel leuke dingen die ik wil doen, zoveel mooie landen die ik wil bezoeken. Geloof me ooit ga ik dat allemaal doen. Ik ben niet voor niks kneiter hard aan mezelf aan het werken., 

Ondertussen geniet ik van de prachtige boeken die ik mag lezen, het mooie huis waarin ik woon, de familie en vrienden om me heen, de grote tuin die we hebben en lekker eten. 

Ik wilde deze blog schrijven om antwoord te geven op jullie vragen. Maar ook om het taboe te doorbreken. Want heel veel mensen met angsten durven daar niet over te praten en dat is jammer. Want door erover te praten kun je ze overwinnen. 

Heel veel liefs, Melanie

Meer persoonlijke blogs lezen dat kun je hier.

23 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Rory schreef:

    Wat mooi dat je jezelf zo kwetsbaar durft op te stellen Melanie. Ik vind het alleen maar heel goed omdat je op deze manier inderdaad een taboe doorbreekt. We lijken in een maatschappij te leven waarin er alleen maar ruimte is voor ‘picture perfect’. Maar dat is natuurlijk totaal niet waarheidsgetrouw.
    Rory onlangs geplaatst…Costa del Tuinisia, here comes the sunMy Profile

    1. Bookstamel schreef:

      Dankjewel Rory, Ik vond het best moeilijk om dit blog bericht te publiceren in eerste instantie. Maar ik vind het ook belangrijk dat mensen weten dat de wereld niet perfect hoeft te zijn.
      Bookstamel onlangs geplaatst…Recensie: Tussen Licht en Donker van Rian SevenhuijsenMy Profile

  2. Tessa schreef:

    Wat een mooi en eerlijk artikel heb je geschreven!
    Tessa onlangs geplaatst…Review: Balea Teint Perfektion Magic Teint CremeMy Profile

  3. Ilona Wielinga schreef:

    Wat een mooie, open blog. Ik wens je heel veel liefde en kracht toe.
    Ik worstel zelf niet per se met angsten, maar wel met een depressie, ptss, autisme- en persoonlijkheidsproblematiek. Dus ik ken de donkere wereld die soms in je hoofd kan heersen maar al te goed. Maar ook dat hoort er (helaas) bij.
    Ilona Wielinga onlangs geplaatst…Een groene midirok | OutfitMy Profile

    1. Bookstamel schreef:

      Dankjewel Ilona ik heb zelf ook ptss. Ik hoop voor jou dat de donkere dagen ook langzaam aan meer en meer verdwijnen
      Bookstamel onlangs geplaatst…Recensie: Tussen Licht en Donker van Rian SevenhuijsenMy Profile

  4. Lodi schreef:

    Wat mooi deze openheid Melanie en wat je al schrijft, men ziet het niet, maar dat betekent niet dat het er niet is. Zo naar om eigenlijk niet te kunnen doen, wat je wil doen en als je dan wil, dat je niet durft omdat je niet weet hoe en wat. Ik kan me voorstellen dat deze tijd het alleen maar lastiger maakt. Blijf zo openhartig en blijf schrijven.

    1. Bookstamel schreef:

      Dankjewel Lodi. Mensen vellen zo snel een oordeel over een ander puur door de buitenkant. Maar ik vind het belangrijk om ook naar de binnenkant te kijken. Niemand is perfect maar blijf vooral gewoon lekker jezelf .
      Bookstamel onlangs geplaatst…Recensie: Tussen Licht en Donker van Rian SevenhuijsenMy Profile

  5. rachel schreef:

    ik vind je een bikkel, sowieso omdat je zoveel leest vergeleken met mij hihih en omdat je je zo open stelt en dit deelt 😉
    rachel onlangs geplaatst…Voor aan de voetjesMy Profile

    1. Bookstamel schreef:

      Hahaha ja ik lees idd wel heel veel. Maar ook omdat ik zoveel thuis zit natuurlijk.
      Bookstamel onlangs geplaatst…Recensie: Tussen Licht en Donker van Rian SevenhuijsenMy Profile

  6. Felice Veenman schreef:

    wat geweldig dat je je er niet onder laat krijgen door je angsten! |Ze zeggen niet voor niks: angst is een sechte raadsheer, en daar ben jij je zeer van bewust! Dat is absoluut stap 1 om er uit te komen!

  7. Jasmina schreef:

    Fijn dat je zo open en eerlijk bent, dat bewijst maar weer hoe sterk je bent
    Jasmina onlangs geplaatst…Lisa kookt koolhydraatarm: Gezond eten is nog nooit zo lekker geweestMy Profile

  8. Lizzie schreef:

    Wat knap dat je dit zo open en eerlijk hebt geschreven. Het is idd onwijs belangrijk dat er over gesproken wordt en de taboe wordt doorbroken. Respect!!

  9. nicole schreef:

    Angst is een slechte raadgever, zeggen ze altijd, maar ja. Dat wilt niet zeggen dat daarmee de kous af is inderdaad. Angst kan echt moordend zijn. Fijn dat je toch je weg kunt vinden.
    nicole onlangs geplaatst…Kinderfeestje 6 jarige thuis: met planning en tijdschema!My Profile

  10. Lizette schreef:

    Ik vind het zo vervelend voor je dat je angst je zo kan beheersen. De onzekere vragen die je noemt bij bijvoorbeeld alleen naar een boek presentatie gaan herken ik. Voor wat het waard is, wat je beschrijft is geen acrabadabra voor mij en ik denk voor heel veel mensen niet. Bij jou gaat het alleen een stap verder en ik vind het alleen maar heel knap hoe jij je angst wel onder ogen komt.
    Lizette onlangs geplaatst…Trouwen in het buitenland: wat regel je allemaal al in Nederland?My Profile

  11. Monique schreef:

    Wat goed dat je wat openheid geeft. Heel knap dat je er zo open en eerlijk over bent! Taboe doorbrekend.

  12. corrina schreef:

    Wat knap van jou om dit te delen met ons. En mooi neergezet. Zelf ben ik best een open boek. En schrijf ook best veel. Het leuke van het bloggen en de comments is dat je elkaar zo beter leert kennen.

  13. Manon schreef:

    Mooi om te lezen dat je zo’n doorzetter bent.
    Manon onlangs geplaatst…Nivea Fresh BlendsMy Profile

  14. Wanda schreef:

    Ik merkte wel aan mezelf dat ik in het begin van de corona niet ergens anders ging wandelen omdat ik dan inderdaad niet ergens naar het toilet kon en dat terwijl ik echt niet altijd hoef, maar gewoon het idee dat je niet naar het toilet kon, dat hield me dan tegen. Hopelijk wordt het voor jou nu ook weer wat gemakkelijker om dingen te ondernemen.

  15. Sebastiaan Khouw schreef:

    Wat ongelofelijk knap en bijzonder om te lezen hoe open je bent in dit artikel over je angsten. Daar heb ik veel respect voor! Ook erg duidelijk beschreven trouwens!

    1. Sherry schreef:

      Hier had ik ook vroeger last van. Na 1000 boekpresentaties werd mijn angst minder. Ik herken je angst zeker.

  16. taboedoorbrekend hoor! Erg mooi hoe kwetsbaar je u opstelt maar hoop dat je toch veel steun kan halen uit deze blog!
    veel moed meid!
    Stefaan De Winter onlangs geplaatst…Recept | AlbondigasMy Profile

  17. Dhini schreef:

    Wat dapper dat je deze deelt. Ik was ook zo maar fijn dat nu wat minder angst is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge