Interview met Evi F. Verhasselt

Hoi Lieve lezers van Bookstamel,

Vandaag is het tijd voor een Interview met Evi F. Verhasselt. Ik moet stiekem bekennen dat ik dit een van mijn leukste interviews ooit vind. Evi kan heerlijk vertellen en elk antwoord bracht een glimlach op mijn gezicht. Nu krijg ik dat van de meeste interviews hoor daar niet van.

Maar goed ik heb je nu vast nieuwsgierig gemaakt naar het Interview met Evi F. Verhasselt. Dus ik zou zeggen neem er een lekker kopje thee bij en lees mee.

Interview met Evi F. Verhasselt

Interview met Evi F. Verhasselt

Laten we bij het begin beginnen, waar komt je passie voor schrijven vandaan? Géén idee. Ik schreef al strips over op de muren van mijn kamer nog voor ik kon lezen en schrijven. Toen de juf me liet kennismaken met Maan-Roos-Vis, klikte er iets in mijn hoofd. Het linken van klanken aan letters leek allemaal zo vanzelfsprekend! In die periode ging ik iedere veertien dagen een weekend naar mijn vader en hij las me ‘s avonds De Hobbit voor. Dat ging me véél te traag natuurlijk, wat me nog meer motiveerde om het lezen en schrijven snel onder de knie te krijgen. Op het einde van mijn eerste studiejaar was ik het die mijn vader voorlas. De microbe had me goed te pakken. Ik las alles. Ik heb letterlijk de jeugdbibliotheek uitgelezen van A tot Z. En de boeken die ik niet mocht lezen, die las ik stiekem toch. Op een gegeven moment bedacht ik dat het schrijven van boeken toch niet zo moeilijk kon zijn en sindsdien ben ik er verknocht aan.

Als kind las je al veel boeken. Lees je tegenwoordig ook nog steeds veel boeken? Ik heb héél veel gelezen tot mijn dertigste ongeveer. Lange tijd ging er een boek per dag door, maar nu heeft het schrijven de overhand gekregen en ik slaag er niet in de twee te combineren. Hoe meer ik schrijf, hoe minder ik lees. Onlangs had ik een opflakkering. Ik zit in de ontwikkelfase van mijn volgende boek, waardoor het schrijven op een lager pitje staat, dus zocht ik iets nieuws. Die reeks van de 7 zussen? Ik lees normaal geen romans, maar door die hele hype voelde ik me een beetje verplicht om uit te pluizen waar iedereen het over had. Ik heb er twee weken over gedaan en ik moet zeggen, ze zijn een beetje cliché, maar wel boeiend en mysterieus genoeg om te binge-lezen.

Zoja wie zijn dan je favoriete auteurs? Bijna al mijn favoriete auteurs zijn helaas overleden. Mijn grote favoriet is Roger Zelazny, bekend van de Kronieken van Amber. Ik heb een eindeloze bewondering voor zijn schrijfstijl en verzamel al zijn boeken, verhalen en korte verhalen. Hoe vaak ik ze ook lees, ze blijven me fascineren. Andere favorieten zijn Terry Pratchett, David Eddings, Robert Jordan, Julian May, Douglas Adams en Tad Williams (die leeft nog! Yey!).

Je boeken worden uitgegeven door Celtica Publishing hoe ben je bij deze uitgeverij terecht gekomen? Nadat het internet werd uitgevonden, ontstonden er al snel forums waar beginnende schrijvers verhalen met elkaar deelden. In 2004 maakte ik me lid van Verhalensite.com (deze site bestaat niet meer), waar ik mijn eerste echte korte verhalen publiceerde. Ik leerde ontzettend veel van de kritieken daar. Nadat de site werd opgedoekt, ontstond Webtales.org en ook daar ging ik verder met het online zetten van mijn schrijfsels. Mijn korte verhalen werden steeds langer en op een gegeven moment was ik hoofdstukken aan het plaatsen van iets waarvan ik dacht dat het misschien een boek zou kunnen worden. Ergens bij hoofdstuk 23 kreeg ik plots een berichtje binnen van Rianne (van Celtica Publishing): of ik aub wilde stoppen met publiceren, want ze was van plan een uitgeverij op te starten en wilde het uitgeven. Stuur het maar op als het klaar is, voegde ze er nog aan toe. Twee jaar later schreef ik om drie uur ‘s morgens, na een schrijfroes van zestien uur, het laatste woord van De Tranen van Tataneh. Ik gooide het bestand in een mailtje en zonder het zelfs maar één keer te herlezen, stuurde ik het door naar Rianne. Tien maanden later had ik mijn debuut in handen en ik ben er nog steeds erg trots op! Het is echt een heel leuk boek geworden.

Je schrijft in het fantasie genre en bezoekt ook graag een fantasie festival. Wat vind je zo mooi aan de fantasie wereld? De sfeer op zo’n festival is heerlijk! Iedereen kan even uit de sleur van alledag stappen, iemand of iets anders zijn en een droom beleven. Niemand is te vreemd of te gek, niemand wordt er scheef bekeken en normaal bestaat niet. Dat schept een onderlinge band, zelfs tussen mensen die elkaar nog nooit gezien hebben. Waarschijnlijk helpt de mede ook een beetje, maar elk festival is tot hiertoe een geweldige ervaring geweest.

De fantasie wereld in boeken is een heel andere ervaring. Als lezer stap je als het ware een deur door naar een wereld die werd gecreëerd in iemands hoofd. Je krijgt door middel van een avontuur een korte rondleiding, leert de bewoners van die wereld kennen en leeft met hen mee tot aan de laatste bladzijde, waarna je die deur weer sluit. Als auteur heb ik het voordeel dat ik een stapje verder gaan, want ik heb een privédeur naar zo’n wereld en die sluit nooit. Maar het mooist van alles is, dat ik mijn deur kan delen door middel van mijn boeken, zodat iedereen kan kennismaken met die geweldige wereld in mijn hoofd.

Als we het dan toch over fantasie hebben wat is je favoriete fabeldier of personage? Always be yourself, unless you can be a dragon. Smaug stal mijn zesjarige hart. De gemene draak op een berg goud, die met zalvende toon kon spreken. Ja, dat is hoe een draak hoort te zijn. Hongerig, koud, wijs en ontzettend vol van zichzelf.

Mijn favoriete personage komt uit de Kronieken van Amber. Ze heeft ros haar, is bijzonder temperamentvol en laat zich niet kisten. Haar naam is Fiona en ik heb die naam zolang als pseudoniem gebruikt op het internet (en ook in het echt!), dat ik er net zo goed op reageer als op mijn echte naam. Vandaar ook de F. in Evi F. Verhasselt op de cover van mijn boeken. Ooit laat ik hem nog eens op mijn identiteitskaart zetten als officiële tweede naam.

In de saffieren troon ontvlucht Eleanora haar land en begint een reis op zoek naar antwoorden. Wat is een wijze les die je zelf hebt geleerd over de jaren? Soms moet je het verleden loslaten om een stap vooruit te zetten.

In De Laatste Erfgenaam-serie zijn momenteel 2 boeken verschenen ben je al aan het volgende boek aan het schrijven? Ja, ik ben bezig! Deel drie zal ‘De Robijnen Troon’ heten en ik heb inmiddels een kleine 50.000 woorden op papier staan. Of die allemaal ook in het boek terecht zullen komen, is natuurlijk nog een grote vraag.

Zo ja wanneer kunnen we deze ongeveer verwachten en kun je misschien een klein tipje van de sluier prijs geven? Ik schrijf ongeveer twee jaar aan een boek. Reken daar een jaar bij voor redactie, coverontwerp, etc. en dan zou het vervolg eind 2022 te verkrijgen moeten zijn. Als alles goed gaat natuurlijk!

Waarover gaat het boek? In De Robijnen Troon keert Eleanora, die inmiddels haar ware naam draagt, terug naar Terumen om koning Harald te helpen in zijn oorlog tegen de Orde van het Bloed. Het is het begin van een reis die haar tot in het hart van Cavaros brengt, waar ze niet alleen oog in oog komt te staan met de Magna Mater, maar ook met haar meest duistere zelf.

Hoe is het personage van Eleanora eigenlijk ontstaan? Verhalen ontstaan dikwijls met een simpele vraag: wat als? In dit geval, wat als ik een ouder zou verliezen? Het antwoord daarop begroef zich héél snel onder een laag fantasie tot het een eigen leven begon te leiden. De Laatste Erfgenaam is daar het resultaat van. Het hoofdpersonage Eleanora groeide vanuit mezelf, vandaar dat er wel wat trekjes van mij in haar zitten, maar ze heeft door de jaren heen een geheel eigen karakter gekregen. Waar haar naam vandaan komt, kan ik me niet meer herinneren. Dat is echt al veel te lang geleden! Ik zette haar namelijk voor het eerst op papier ergens in 1995, denk ik. Van die eerste hoofdstukken is alleen haar naam uiteindelijk overgebleven.

Een van je sterke punten is dat je heel gedetaileerd kan schrijven en de lezer echt mee kan trekken in je fantasie wereld. Hoe ontstaat zo’n wereld eigenlijk? De wereld van De Laatste Erfgenaam ontwikkelde zich pas echt goed toen ik besloot dat het verhaal interessanter zou zijn als Eleanora een elf was (want dat was ze in het prille begin niet). Een hele reeks vragen doken toen op. Welke relatie hebben elfen en mensen onderling? Waarom? Waar komen ze vandaan? Zijn er nog andere volkeren? Welke taal spreekt iedereen? Hoe zit dat met religie, geld, handel, politiek, klimaat,… Hoe meer vragen ik probeerde te beantwoorden, hoe groter en reëler de wereld werd. Er zit ondertussen bijna vijfentwintig jaar denkwerk in Du’var-dai en dat helpt me tijdens het schrijven om er een duidelijk beeld van te scheppen voor mijn lezers.

Is het niet ontzettend moeilijk om te onthouden wat je personages hebben gedaan. Bijv als iemand gewond is geraakt vergeet je dan nooit dat het personage ergens ook weer moet genezen? Ja. Hoewel ik alles bijhoud in een file vol achtergrondinformatie, durft het toch wel eens mislopen. Meestal vind ik of de uitgever die fouten tijdens de redactie, maar er is in de Smaragden Troon toch een flater blijven staan. Gelukkig is er nog maar één lezer die dat tot nu toe gezien heeft en ik hoop dat ik het in een volgende uitgave kan rechtzetten. En nee, ik ga niet zeggen wat er mis is. Haha! Het is een detail.

Inmiddels schrijf je al een langere periode. Is er nog een onderwerp of genre waar je graag eens over zou schrijven? Ja! Ik kreeg onlangs een idee voor een geweldige thriller en dat ben ik momenteel aan het uitwerken. Ook zit er al heel lang een SF-verhaal in de kast, waar ik nog steeds niet goed van weet welke richting ik daarmee uit moet. Door tijdgebrek staan beide projecten echter op een laag pitje.

Als je een magische kracht zou mogen bezitten welke zou dit dan zijn en waarom? Ik zou mezelf buiten de tijd willen kunnen plaatsen, zodat ik ongehinderd door kan schrijven of een paar uur extra slapen. Ik zou me dan ook nooit meer moeten haasten, lijkt me heerlijk!

Ik vind trouwens de covers van jouw boeken echt heel tof! Wie heeft deze ontworpen? Mijn covers worden allemaal ontworpen door Melchior Van Rijn. Meestal heb ik een duidelijk beeld van wat ik wil en Melchior kan dat perfect vertalen naar een prachtige cover.

Bewaar voor later op pinterest

evi

Tot slot heb ik natuurlijk ook voor jou een aantal dilemma’s, welke kies jij en waarom?

Koud of Warm: Warm. Ik kan absoluut niet tegen kou. Ik ben echt een zomerkind.

Fantasie of werkelijkheid: Werkelijkheid, omdat een fantasie geen fantasie meer is als je er niet naar kan ontsnappen.

Drankje of snack: Drankje. Nee, snack. Of toch drankje… Hm. Bestaat er wijn in snackvorm? Of chippies om te drinken? Neuh, doe me toch maar gewoon een wijntje.

Wandelen of Fietsen: Wandelen. Dan voel ik de grond onder mijn voeten en heb ik meer oog voor mijn omgeving. Het is ook makkelijker om ergens bij te blijven stilstaan om te kijken of te luisteren.

Leven in een kasteel of in een elfen huisje: Kasteel. Op voorwaarde dat er bedienden zijn voor het onderhoud, want anders kan ik net zo goed in zo’n huisje gaan zitten. En ik wil een grote open haard. Maar écht groot hé. Zo eentje waarin je een heel rund kan braden. En torens. Ik wil uit het raam de hele wereld aan mijn voeten hebben liggen.

tv of boek: Boek. Dat heeft toch altijd meer diepgang.

Een bestseller of altijd gezond zijn: Altijd gezond zijn, maar het zou toch leuk zijn als er ergens een klein bestsellertje bijkwam.

Uit eten gaan of thuis lekker koken: Uit eten gaan. Ik kan wel lekker koken, maar het geeft zo’n rommel en ik ben echt heel slecht in opruimen.

Familie of vrienden: Familie, hoewel mijn echte vrienden ook een beetje familie zijn.

Hopelijk hebben jullie net zo genoten als ik heb gedaan van dit Interview met Evi F. Verhasselt. Ik wil Evi super bedanken dat ze mee wilde doen met de blogs van eigen bodem.

Liefs, Melanie

Klik hieronder om de boeken van Evi F. Verhasselt te kopen.

Wil je eerst meer te weten komen over de boeken van Evi lees dan mijn blog over haar boeken hier.

*** Soms krijg ik voor de recensies op mijn blog een recensie exemplaar. Maar dit beïnvloed mijn mening niet. Want ook de uitgevers en auteurs verwachten een eerlijke en oprechte mening. Ik recenseer vanuit mijn passie en hart. Ik ben geen recensent die let op taalfouten etc want dat is een beetje lastig met mijn dyslexie. Ik recenseer dus puur op het verhaal zelf.

Klik je via mijn site op een link om een boek te kopen. Dan krijg ik daar een iniminie bedrag voor per verkocht boek. Van dit geld betaal ik de kosten voor mijn website en evt kosten voor winacties. Ik blog niet voor mijn werk, ik blog omdat ik door ziekte thuis zit en iets zocht om te doen voor een beetje afleiding ***

Één reactie Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge