Het leed dat HMS heet.

Hallo lieve lezers van Bookstamel, Afgelopen maandag was het weer zo ver, ik mocht weer naar de dokter in het ziekenhuis met mijn handen. Voor de nieuwe lezers ik kamp inmiddels bijna 2 jaar met flinke problemen aan mijn handen en vooral heel veel pijn. Ik heb inmiddels een aantal braces gehad, gips gehad en 2 keer een operatie aan mijn rechterhand. Zes weken geleden heb ik een spuit in mijn pols gehad en afgelopen maandag moest ik dus weer op controle.

Het-leed

Ik was maandag al wat zenuwachtiger als normaal, de spuit had niet echt gewerkt en inmiddels had ik ook veel pijn in mijn linkerduim. Zul je altijd zien net afgelopen maandag liep het spreekuur ook nog eens enorm uit. Dus ik had me al aardig druk zitten maken toen ik aan de beurt was. De arts vroeg me of de spuit had geholpen en ik legde uit van niet. Daarnaast besloot ik om toch maar te vertellen dat ik inmiddels links ook enorme pijn had. Ik wilde dit eerst niet vertellen omdat ik enorm opzag tegen wat er komen zou.

Na een aantal onderzoeken werd duidelijk dat de gewrichten onderaan in mijn hand bij de duim inmiddels toch wel erg slap waren door de HMS (Hypermobiliteitssyndroom) Omdat we inmiddels aardig wat al geprobeerd hadden waren er niet veel opties meer over. De arts gaf aan dat het vastzetten van de botten daar eigenlijk nog mijn laatste optie zou zijn. Maar dan verlies je wel 30 Mobiliteit iets wat je in het dagelijks leven niet heel erg zult merken maar wel dat de pijn veel minder is. Toen kwam de tweede maar door jou HMS en de situaties in het verleden daar mee kan ik niet garanderen dat deze operatie gaat werken. Want als de operatie slaagt kan het gebeuren dat de gewrichten in je vingers of pols slapper worden en die moeilijk gaan doen. Hij kan natuurlijk niet blijven opereren dus als dit niet zou werken dan zou ik moeten leren leven met de pijn en met spalken zo mobiel mogelijk moeten proberen te blijven.

Je kan je voorstellen dit was voor mij dus echt het scenario dat ik echt niet wilde horen. Uiteindelijk hebben we besloten om links te gaan opereren. Omdat we dus niet weten of de operatie goed uitpakt en ik rechts ben is links het minste risico. Ze gaan dus mijn botten daar aan elkaar zetten met pinnen. Daarna krijg ik 6 weken gips en moet ik revalideren. Werkt dit dan word ik rechts ook geopereerd maar dan op 2 plekken want daar moet ook ruimte om een zenuw gemaakt worden. Dit keer gaat de operatie onder narcose worden uitgevoerd van plaats plaatselijke verdoving. Dit geeft wel iets meer rust maar ik blijf het enorm spannend vinden.

Niet zo zeer de operatie en het gips vind ik erg spannend maar vooral het feit of de operatie gaat werken of dat mijn hms toch weer roet in het eten gaat gooien. Ik blijf optimistisch maar mijn handen zijn op dit moment zo’n beetje mijn alles. Ik kan er mee lezen, mee bloggen, mee koken etc alle dingen waar ik gelukkig van word. Al kan dat momenteel ook niet lang achter elkaar maar toch.

Dus de komende weken ga ik maar flink vooruit werken op mijn blog. Want straks met een hand wordt dat toch een stuk lastiger. Wanneer ik geopereerd word is voor nu nog een verrassing vanwege de corona en de achterstanden weten ze niet hoelang het gaat duren. Het kan 3 maanden zijn maar ook een week. I keep you guys posted.

Heel veel liefs, Melanie

Bookstamel

Al jaren lang lees ik heel veel boeken. Daarom ben ik uiteindelijk een blog begonnen waar ik mijn passie voor boeken deel.

Dit vind je misschien ook leuk...

13 reacties

  1. rachel schreef:

    meid wat balen en vervelend voor je 🙁 hoop dat ze er verder mee kunnen en dat het allemaal wat minder pijnlijk voor je word :(. ik heb zelf cts dus weet hoe shit het is om wat aan je handen/armen te hebbel.
    sterkte meis <3

  2. Priscilla schreef:

    Oh wat balen zeg! Je handen gebruik je dagelijks, dus hopelijk gaat het snel beter!

  3. Krystle/Batboy schreef:

    Jeetje zeg, wat heftig! Ik hoop en duim voor je dat de operatie slaagt en dat je ook de rechter kunt laten opereren! Heel veel succes en sterkte!
    Krystle/Batboy onlangs geplaatst…Gek op luipaardprintjes? Dan is deze regenjas dé jas voor jou!My Profile

  4. Annelore schreef:

    He bah wat vervelend. Ik hoop dat een operatie meer verlichting brengt!

  5. Jeetje wat heftig en onzeker. Dapper dat je het besluit hebt genomen. Ik duim ☺️voor je!

  6. Diane kooistra schreef:

    Jeetje, ik wens je veel sterkte en hopelijk heb je na al deze ingrepen minder pijn

  7. Felice Veenman schreef:

    nou ja, wat afschuwelijk! en wat dapper dat je nu al zo hard aan het vooruit werken bent! Doorzetter ben je!

  8. Jessie schreef:

    Jeetje, wat akelig. Ik hoop dat de operatie meevalt, en dat je de pijn minder wordt. En natuurlijk dat je dan weer tweehandig kan bloggen, en al die andere dingen die je zo leuk vindt!

  9. Jo-ann schreef:

    Wat heftig! En vreselijk dat je al zolang in de ellende en onzekerheid zit. Hopen dat de operatie gaat helpen voor je.

  10. Rory schreef:

    Gatverdamme, wat ontzettend naar Melanie! Ik kan mij helemaal voorstellen dat je er erg tegenop ziet. Ik hoop ook echt dat dit verlichting zal geven. Dapper dat je het toch probeert (en slim om dan eerst de ‘andere’ hand te doen). En niet van te voren teveel vooruit werken dat je jouw handen belast hè. Sterkte!
    Rory onlangs geplaatst…In coronatijd klussen aan en in je huis?My Profile

  11. Mandy schreef:

    Pfff echt balen! Heel erg veel sterkte mel.. hoop dat de pijn straks minder word en denk om jezelf!

  12. Jouvence schreef:

    Heftig en spannend dat je moet wachten op de datum van de operatie, heel veel succes alvast!

  13. Manon schreef:

    Jeetje meid wat lastig! Handen zijn zoooo belangrijk in de kleinste dagelijkse dingen. Ik hoop zo voor jou dat het werkt!
    Manon onlangs geplaatst…HEMA Summer Bronze collectieMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge